#E01_01.png
Schemat przedstawia prostokątny obwód elektryczny widziany z przodu. Po lewej stronie prostokąta biegnie pionowy przewód, na którym umieszczono dwa idealne źródła prądowe, jedno nad drugim. Po prawej stronie znajduje się drugi pionowy przewód, który nie zawiera żadnych elementów, jest to tylko linia powrotna. Górny i dolny koniec obu pionowych przewodów są połączone poziomymi odcinkami przewodów, tak że całość tworzy jedną zamkniętą ramkę.

Na lewej pionowej gałęzi, mniej więcej w górnej jednej trzeciej wysokości, narysowano pierwsze źródło prądowe. Ma ono postać koła obwiedzionego drugim, nieco większym okręgiem. W środku znajduje się strzałka skierowana dokładnie do góry, co oznacza kierunek prądu. Po lewej stronie tego symbolu zapisano tekst j1 równa się 1 A, czyli natężenie prądu źródła wynosi jeden amper.

Niżej, na tej samej pionowej gałęzi, umieszczono drugie idealne źródło prądowe o takim samym wyglądzie graficznym. Jest to ponownie podwójne kółko ze strzałką w środku skierowaną do góry. Obok, po lewej stronie, widnieje napis j2 równa się 2 A, co oznacza, że to źródło wymusza prąd o natężeniu dwóch amperów.

Pomiędzy górnym i dolnym źródłem, dokładnie na wspólnej pionowej linii przewodu, znajduje się punkt węzłowy. Od tego punktu odchodzi poziomy odcinek przewodu w prawo. Łączy się on z odpowiadającym mu punktem węzłowym na prawej pionowej gałęzi. Tworzy to poziomy mostek łączący lewą gałąź pomiędzy źródłami z prawą, pustą gałęzią przewodzącą.

Górne końce obu pionowych gałęzi są połączone poziomym przewodem, który biegnie od górnej części lewego źródła prądowego do górnego końca prawej pionowej gałęzi. Analogicznie, dolne końce obu pionowych gałęzi łączy drugi poziomy przewód. W ten sposób powstaje zamknięty obwód z trzema równoległymi drogami przepływu prądu: dwoma gałęziami ze źródłami prądowymi po lewej i jedną prostą gałęzią przewodzącą po prawej.


#E01_02.jpg
Schemat przedstawia obwód elektryczny złożony z trzech idealnych źródeł prądowych połączonych przewodami w kształt prostokątnej, lekko „schodkowej” ramki. Wszystkie źródła prądowe mają taki sam symbol w postaci podwójnego okręgu ze strzałką w środku skierowaną pionowo do góry. Węzły połączeń zaznaczono jako małe, wypełnione kropki.

Po lewej stronie, na wspólnej pionowej gałęzi, znajdują się dwa źródła prądowe ustawione jedno nad drugim. Górne źródło prądowe jest położone mniej więcej w górnej jednej trzeciej obwodu. Obok niego, po lewej stronie, zapisano tekst j1 równa się 1 A, co oznacza, że wymusza ono prąd o natężeniu jednego ampera. Dolne źródło, na tej samej linii pionowej, umieszczone jest bliżej dolnej krawędzi rysunku. Po jego lewej stronie znajduje się napis j2 równa się 2 A, czyli jego prąd wynosi dwa ampery. Oba te źródła są włączone szeregowo w jednej gałęzi, a ich strzałki są zwrócone ku górze.

Pomiędzy górnym i dolnym źródłem po lewej stronie znajduje się węzeł. Od tego węzła biegnie poziomy przewód w prawo i dochodzi do centralnego węzła położonego mniej więcej na środku rysunku. Z tego środkowego węzła odchodzi w dół kolejny pionowy odcinek przewodu, który dochodzi do dolnego węzła na osi symetrii całego obwodu. Ten dolny węzeł jest jednocześnie wspólnym dolnym punktem dwóch gałęzi: lewej z dwoma źródłami prądowymi oraz prawej z jednym źródłem prądowym.

Po prawej stronie rysunku, mniej więcej na wysokości dolnego źródła po lewej, znajduje się trzecie idealne źródło prądowe włączone w pionowej gałęzi. Jego symbol jest taki sam jak pozostałych, ze strzałką skierowaną do góry. Po prawej stronie symbolu umieszczono oznaczenie j3 równa się 3 A, co oznacza, że to źródło wymusza prąd o natężeniu trzech amperów. Górny koniec tego źródła połączony jest węzłem z poziomym przewodem biegnącym w lewo do środkowego węzła. Dolny koniec trzeciego źródła jest połączony pionowym przewodem w dół z dolnym węzłem całego obwodu.

Górna część obwodu tworzona jest przez poziomy przewód biegnący od górnego węzła lewego źródła j1 do prawej strony, gdzie załamuje się w dół i schodzi do centralnego węzła. W ten sposób powstaje górna gałąź przewodząca, niezawierająca żadnych źródeł. Dolna część obwodu zamyka się poprzez poziomy przewód, który łączy dolny węzeł pod źródłem j2 z dolnym końcem gałęzi zawierającej źródło j3. Cały układ tworzy więc zamknięty obwód złożony z trzech idealnych źródeł prądowych rozmieszczonych w dwóch pionowych gałęziach oraz z kilku odcinków przewodu, które łączą je w jedną, spójną sieć węzłów.


#E01_03.jpg
Schemat przedstawia obwód elektryczny w kształcie prostokątnej ramki z czterema idealnymi źródłami prądowymi umieszczonymi po bokach prostokąta, mniej więcej w narożnych częściach rysunku. Wszystkie źródła oznaczono symbolem podwójnego okręgu ze strzałką w środku, a kierunki strzałek nie są jednakowe: trzy strzałki skierowane są ku górze, a jedna w dół. Węzły połączeń między przewodami zaznaczono jako małe, wypełnione kropki.

Po lewej stronie, na wspólnej pionowej gałęzi, znajdują się dwa idealne źródła prądowe ustawione jedno nad drugim. Górne źródło, położone bliżej górnej krawędzi rysunku, ma obok siebie po lewej stronie napis j1 równa się 1 A. Oznacza to, że górne lewe źródło wymusza prąd o natężeniu jednego ampera, a strzałka w jego symbolu jest skierowana dokładnie do góry. Dolne źródło po lewej stronie, umieszczone bliżej dolnej części rysunku, opisane jest tekstem j2 równa się 2 A, także po lewej stronie symbolu. Jego strzałka również skierowana jest do góry, co oznacza prąd o natężeniu dwóch amperów płynący od dołu ku górze w tej gałęzi.

Po prawej stronie prostokąta znajdują się kolejne dwa idealne źródła prądowe, rozmieszczone na wspólnej pionowej gałęzi podobnie jak po lewej stronie. Dolne prawe źródło znajduje się na wysokości dolnego lewego źródła. Jego symbol ma strzałkę skierowaną do góry, a po prawej stronie widnieje oznaczenie j3 równa się 3 A, co oznacza prąd trzech amperów płynący w górę. Górne prawe źródło jest położone na wysokości górnego lewego źródła. W jego symbolu strzałka jest skierowana w dół, czyli przeciwnie niż w pozostałych źródłach. Po prawej stronie tego symbolu zapisano j4 równa się 4 A, co oznacza, że to źródło wymusza prąd o natężeniu czterech amperów skierowany z góry na dół.

Górne końce lewego górnego źródła j1 i prawego górnego źródła j4 są połączone poziomym przewodem, który tworzy górną krawędź prostokątnej ramki. Dolne końce lewego dolnego źródła j2 i prawego dolnego źródła j3 łączy drugi poziomy przewód, tworząc dolną krawędź obwodu. Pomiędzy źródłami po lewej i po prawej stronie znajduje się dodatkowa środkowa gałąź przewodząca. Tworzą ją dwa odcinki przewodu: poziomy, biegnący od pionowej gałęzi z lewymi źródłami do pionowej gałęzi z prawymi źródłami, oraz pionowy odcinek łączący środkowy poziomy przewód z dolnym węzłem na osi symetrii obwodu. Wszystkie te przewody są połączone w węzłach na przecięciach, dzięki czemu cały układ tworzy zamkniętą sieć z czterema źródłami prądowymi rozmieszczonymi na obwodzie prostokąta.


#E01_04.jpg
Schemat przedstawia fragment pionowej gałęzi obwodu elektrycznego z dwoma idealnymi źródłami napięcia oraz zaznaczonym napięciem między końcami tej gałęzi. Po lewej stronie rysunku znajduje się pionowy przewód, na którym umieszczono jedno pod drugim dwa symbole źródeł napięcia. Po prawej stronie, równolegle do tej gałęzi, narysowano strzałkę opisującą napięcie u1.

Każde źródło napięcia przedstawiono jako pojedyncze kółko ze strzałką w środku skierowaną pionowo do góry. Górne źródło jest położone w górnej części pionowego przewodu. Po jego prawej stronie widnieje oznaczenie e1 równa się 1 V, co oznacza, że to źródło wymusza siłę elektromotoryczną o wartości jednego wolta. Strzałka w symbolu wskazuje, że biegun dodatni znajduje się u góry, a biegun ujemny u dołu tego źródła.

Niżej, na tej samej pionowej gałęzi, znajduje się drugie idealne źródło napięcia o takim samym graficznym symbolu. Również tutaj strzałka wewnątrz kółka skierowana jest do góry. Obok, po prawej stronie symbolu, zapisano e1 równa się 3 V. Oznacza to źródło napięcia o wartości trzech woltów, o orientacji zgodnej z górnym źródłem, czyli z biegunem dodatnim u góry. Dolny i górny koniec całej gałęzi są połączone przewodem, który razem ze źródłami tworzy jedną pionową linię.

Po prawej stronie tej gałęzi, w pewnym odstępie, narysowano długą pionową strzałkę skierowaną z dołu do góry. Obok niej, po lewej lub prawej stronie, umieszczono oznaczenie u1. Ta strzałka reprezentuje napięcie u1 mierzone między dolnym a górnym końcem pionowej gałęzi ze źródłami, przyjmując dodatni kierunek od dołu do góry, zgodny z kierunkami strzałek w obu źródłach napięcia.


#E01_05.jpg
Schemat przedstawia fragment pionowej gałęzi obwodu elektrycznego z dwoma idealnymi źródłami napięcia oraz zaznaczonym napięciem między końcami tej gałęzi. Po lewej stronie rysunku znajduje się pionowy przewód, na którym umieszczono jedno pod drugim dwa symbole źródeł napięcia. Po prawej stronie, równolegle do tej gałęzi, narysowano strzałkę opisującą napięcie u1.

Każde źródło napięcia przedstawiono jako pojedyncze kółko ze strzałką w środku. Górne źródło znajduje się w górnej części pionowego przewodu. Strzałka wewnątrz jego symbolu skierowana jest pionowo do góry. Po prawej stronie tego symbolu umieszczono oznaczenie e1 równa się 1 V, co oznacza, że górne źródło wymusza siłę elektromotoryczną o wartości jednego wolta, z biegunem dodatnim u góry i ujemnym u dołu.

Niżej, na tej samej pionowej gałęzi, znajduje się drugie idealne źródło napięcia. Jego symbol również ma postać kółka, ale strzałka w środku skierowana jest w dół, czyli przeciwnie niż w górnym źródle. Po prawej stronie tego symbolu zapisano e1 równa się 3 V. Oznacza to, że dolne źródło ma wartość trzech woltów i jest spolaryzowane odwrotnie: biegun dodatni znajduje się u dołu symbolu, a biegun ujemny u góry. Oba źródła są włączone szeregowo w tej samej pionowej gałęzi, której górny i dolny koniec połączone są odcinkami przewodu tworzącymi jedną linię.

Po prawej stronie pionowej gałęzi, w pewnym odstępie, narysowano długą pionową strzałkę skierowaną z dołu do góry. Obok tej strzałki widnieje oznaczenie u1. Strzałka reprezentuje napięcie u1 mierzone między dolnym a górnym końcem gałęzi zawierającej oba źródła napięcia, przy czym dodatni kierunek pomiaru jest skierowany od dołu ku górze.


#E01_06.jpg
Schemat przedstawia prostokątny obwód elektryczny złożony z dwóch idealnych źródeł napięcia połączonych szeregowo w lewej gałęzi oraz rezystora umieszczonego w prawej gałęzi. Elementy są połączone przewodami tak, że tworzą jedną zamkniętą pętlę.

Po lewej stronie rysunku biegnie pionowy przewód, na którym umieszczono jedno pod drugim dwa źródła napięcia. Każde z nich przedstawiono jako pojedyncze kółko ze strzałką w środku. Górne źródło znajduje się w górnej części pionowej gałęzi, a strzałka w jego symbolu jest skierowana pionowo do góry. Obok, po prawej stronie symbolu, znajduje się oznaczenie e1 równa się 1 V, co oznacza, że górne źródło ma wartość jednego wolta i biegun dodatni u góry.

Niżej, na tej samej pionowej gałęzi, umieszczono drugie idealne źródło napięcia. Jego symbol ma postać kółka ze strzałką skierowaną pionowo w dół, czyli przeciwnie niż w górnym źródle. Po prawej stronie symbolu widnieje oznaczenie e1 równa się 3 V. Oznacza to, że dolne źródło ma wartość trzech woltów i jest spolaryzowane z biegunem dodatnim u dołu, a ujemnym u góry. Oba źródła są połączone szeregowo na wspólnej pionowej gałęzi, której górny i dolny koniec są odcinkami przewodu połączone z resztą obwodu.

Po prawej stronie rysunku znajduje się rezystor przedstawiony jako prostokątny blok włączony w pionowej gałęzi. Jego zaciski połączone są od góry i od dołu z poziomymi przewodami tworzącymi górną i dolną krawędź obwodu. Obok rezystora, po prawej stronie, umieszczono napis R równa się 5 omów, co oznacza, że rezystancja tego elementu wynosi pięć omów. Górny poziomy przewód łączy górne końce zarówno lewej gałęzi ze źródłami, jak i prawej gałęzi z rezystorem. Dolny poziomy przewód analogicznie łączy dolne końce obu gałęzi. W ten sposób powstaje zamknięty obwód składający się z dwóch szeregowo połączonych źródeł napięcia i jednego rezystora.


#E01_07.jpg
Schemat przedstawia prostokątny obwód elektryczny z jednym idealnym źródłem napięcia oraz dwoma rezystorami połączonymi szeregowo. Wszystkie elementy są połączone przewodami tak, że tworzą jedną zamkniętą pętlę.

Po lewej stronie rysunku biegnie pionowy przewód, w którym umieszczono idealne źródło napięcia. Przedstawiono je jako pojedyncze kółko ze strzałką w środku skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po prawej stronie, znajduje się oznaczenie e równa się 24 V, co oznacza, że źródło ma wartość dwudziestu czterech woltów. Strzałka skierowana ku górze wyznacza kierunek dodatni napięcia w tej gałęzi, z biegunem dodatnim u góry i ujemnym u dołu.

Po prawej stronie rysunku narysowano pionową gałąź zawierającą dwa rezystory połączone szeregowo. Każdy z rezystorów przedstawiono jako prostokątny blok włączony w tę gałąź. Górny rezystor znajduje się mniej więcej na wysokości górnej połowy rysunku. Obok niego, po prawej stronie, widnieje napis R1 równa się 15 omów, co oznacza, że wartość tego rezystora wynosi piętnaście omów. Bezpośrednio pod nim, na tej samej pionowej gałęzi, umieszczono drugi prostokątny symbol rezystora. Obok, po prawej stronie, znajduje się oznaczenie R2 równa się 5 omów, czyli jego rezystancja wynosi pięć omów. Oba rezystory są połączone ze sobą szeregowo, a ich wspólny węzeł znajduje się mniej więcej w środku prawej gałęzi.

Górne końce lewej gałęzi ze źródłem napięcia i prawej gałęzi z rezystorem R1 połączone są poziomym przewodem tworzącym górną krawędź obwodu. Dolne końce lewej gałęzi oraz prawej gałęzi z rezystorem R2 połączone są drugim poziomym przewodem, który zamyka dolną część obwodu. W ten sposób powstaje zamknięty obwód składający się z idealnego źródła napięcia o wartości 24 woltów oraz dwóch szeregowo połączonych rezystorów o wartościach 15 i 5 omów.

#E01_08.jpg
Schemat przedstawia prostokątny obwód elektryczny zawierający dwa idealne źródła napięcia połączone szeregowo w lewej gałęzi oraz dwa rezystory połączone szeregowo w prawej gałęzi. Elementy są połączone przewodami tak, że tworzą jedną zamkniętą pętlę.

Po lewej stronie rysunku biegnie pionowy przewód, na którym umieszczono jedno pod drugim dwa symbole źródeł napięcia. Każde źródło przedstawiono jako pojedyncze kółko ze strzałką w środku skierowaną pionowo do góry. Górne źródło znajduje się w górnej części pionowej gałęzi. Po jego prawej stronie widnieje oznaczenie e1 równa się 24 V. Oznacza to, że górne źródło ma wartość dwudziestu czterech woltów przy biegunie dodatnim u góry i ujemnym u dołu, zgodnie z kierunkiem strzałki.

Niżej, na tej samej pionowej gałęzi, znajduje się drugie idealne źródło napięcia o identycznym symbolu graficznym. Strzałka w jego wnętrzu również skierowana jest do góry. Po prawej stronie tego symbolu zapisano e2 równa się minus 8 V. Wskazuje to, że wartość drugiego źródła napięcia wynosi minus osiem woltów w przyjętym kierunku odniesienia: liczba ujemna oznacza, że rzeczywista polaryzacja źródła jest odwrotna względem strzałki, choć graficznie strzałka nadal pokazuje kierunek w górę. Oba źródła napięcia są włączone szeregowo w lewej gałęzi, której górny i dolny koniec połączone są z resztą obwodu przewodami tworzącymi jedną pionową linię.

Po prawej stronie rysunku narysowano pionową gałąź zawierającą dwa rezystory połączone szeregowo. Każdy z rezystorów przedstawiono jako prostokątny blok. Górny rezystor znajduje się bliżej górnej części obwodu. Obok niego, po prawej stronie, umieszczono oznaczenie R1 równa się 15 omów, co oznacza, że jego rezystancja wynosi piętnaście omów. Bezpośrednio pod nim, na tej samej pionowej linii, znajduje się drugi prostokątny symbol rezystora. Po jego prawej stronie widnieje napis R2 równa się 5 omów, czyli rezystancja tego elementu wynosi pięć omów. Rezystory R1 i R2 są połączone szeregowo, a ich wspólny punkt leży mniej więcej w połowie wysokości prawej gałęzi.

Górny poziomy przewód łączy górny koniec lewej gałęzi ze źródłami napięcia z górnym końcem prawej gałęzi, czyli z górnym zaciskiem rezystora R1. Dolny poziomy przewód łączy dolny koniec lewej gałęzi z dolnym końcem prawej gałęzi, czyli z dolnym zaciskiem rezystora R2. W ten sposób powstaje zamknięty obwód, w którym po jednej stronie znajdują się dwa szeregowo połączone źródła napięcia o wartościach 24 i minus 8 woltów, a po drugiej dwa szeregowo połączone rezystory o wartościach 15 i 5 omów.


#E01_09.jpg
Schemat przedstawia prostokątny obwód elektryczny z dwoma idealnymi źródłami napięcia umieszczonymi w górnej części ramki oraz dwoma rezystorami połączonymi szeregowo w dolnej części. Wszystkie elementy połączone są przewodami w jedną zamkniętą pętlę.

W górnej gałęzi obwodu znajdują się dwa źródła napięcia ustawione jedno za drugim wzdłuż poziomego przewodu. Każde z nich przedstawiono jako pojedyncze kółko ze strzałką w środku skierowaną pionowo do góry. Po lewej stronie górnego odcinka, w pobliżu lewego boku prostokąta, znajduje się pierwsze źródło napięcia opisane jako e1 równa się 24 V. Oznacza to, że jego wartość wynosi dwadzieścia cztery wolty, przy czym biegun dodatni znajduje się po stronie, w którą skierowana jest strzałka, to jest u góry symbolu. Dalej w prawo, na tym samym poziomym przewodzie, umieszczono drugie źródło napięcia oznaczone jako e2 równa się minus 8 V. Jego symbol graficzny jest taki sam, strzałka również skierowana jest w górę, natomiast wartość minus osiem woltów oznacza, że rzeczywista polaryzacja tego źródła jest przeciwnie zorientowana względem przyjętego kierunku dodatniego.

Dolną część obwodu tworzą dwa rezystory połączone szeregowo wzdłuż poziomej gałęzi. Każdy z nich przedstawiono jako prostokątny blok. Po lewej stronie dolnej gałęzi, mniej więcej pod źródłem e1, znajduje się pierwszy rezystor opisany napisem R1 równa się 15 omów, co oznacza, że jego rezystancja wynosi piętnaście omów. Po prawej stronie, pod źródłem e2, narysowano drugi prostokątny symbol rezystora opisany jako R2 równa się 5 omów, czyli o rezystancji pięciu omów. Rezystory są połączone szeregowo, a ich wspólny węzeł leży mniej więcej w środku dolnej gałęzi.

Lewy bok prostokątnego obwodu jest pionowym przewodem łączącym dolny koniec rezystora R1 z dolnym zaciskiem źródła e1, a następnie prowadzącym dalej w górę do górnego odcinka obwodu. Prawy bok obwodu stanowi drugi pionowy przewód, który łączy dolny koniec rezystora R2 z dolnym zaciskiem źródła e2 oraz dalej z górnym odcinkiem. W ten sposób cały układ tworzy zamknięty obwód z dwoma źródłami napięcia w górnej gałęzi i dwoma rezystorami w gałęzi dolnej.


#E01_10.jpg
Schemat przedstawia prosty obwód elektryczny w kształcie prostokątnej pętli, zawierający jedno idealne źródło prądowe oraz jedno idealne źródło napięcia połączone szeregowo. Elementy rozmieszczone są w dwóch pionowych gałęziach, które łączą się górą i dołem poziomymi odcinkami przewodów, tworząc zamknięty obwód.

Po lewej stronie rysunku znajduje się idealne źródło prądowe. Przedstawiono je jako podwójny okrąg: mniejsze kółko wpisane w większe, z umieszczoną wewnątrz strzałką skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po lewej stronie, zapisano j równa się 1 A, co oznacza, że źródło wymusza prąd o natężeniu jednego ampera płynący w górę w tej gałęzi. Symbol włączono w pionowy przewód, którego górny i dolny koniec połączone są z pozostałą częścią obwodu.

Po prawej stronie rysunku umieszczono idealne źródło napięcia. Ma ono postać pojedynczego kółka z pionową strzałką w środku, również skierowaną do góry, co wyznacza biegun dodatni u góry i ujemny u dołu. Po prawej stronie tego symbolu znajduje się oznaczenie e równa się 1 V, co oznacza, że źródło ma wartość jednego wolta. Źródło to jest włączone w drugiej pionowej gałęzi obwodu, połączonej górą i dołem z gałęzią zawierającą źródło prądowe za pomocą poziomych przewodów. W ten sposób cały układ tworzy zamkniętą ramkę, w której jedno idealne źródło prądowe i jedno idealne źródło napięcia są połączone szeregowo.


#E01_11.jpg
Schemat przedstawia prosty obwód elektryczny w kształcie prostokątnej ramki, zawierający idealne źródło prądowe, idealne źródło napięcia oraz rezystor połączone tak, że tworzą układ z trzema równoległymi gałęziami połączonymi wspólnymi węzłami u góry i u dołu.

Po lewej stronie rysunku znajduje się idealne źródło prądowe umieszczone w pionowej gałęzi. Przedstawiono je jako podwójny okrąg z wewnętrzną strzałką skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po lewej stronie, zapisano j równa się 1 A, co oznacza, że to źródło wymusza prąd o natężeniu jednego ampera płynący w górę w tej gałęzi. Górny i dolny koniec symbolu są włączone w poziome przewody tworzące górną i dolną krawędź obwodu.

Po prawej stronie rysunku, również w pionowej gałęzi, znajduje się idealne źródło napięcia. Ma ono postać pojedynczego kółka ze strzałką w środku skierowaną do góry. Po prawej stronie symbolu umieszczono oznaczenie e równa się 1 V, co oznacza, że to źródło ma wartość jednego wolta, z biegunem dodatnim u góry, zgodnie z kierunkiem strzałki. Źródło napięcia jest połączone górą i dołem z tymi samymi poziomymi przewodami, co pozostałe gałęzie.

Pomiędzy gałęzią ze źródłem prądowym po lewej a gałęzią ze źródłem napięcia po prawej znajduje się środkowa gałąź zawierająca rezystor. Rezystor przedstawiono jako prostokątny blok włączony w pionowy odcinek przewodu. Jego górny i dolny koniec są połączone z odpowiednimi węzłami na górnym i dolnym poziomym przewodzie obwodu. Pod rezystorem, mniej więcej na środku dolnego odcinka obwodu, umieszczono napis R równa się 2 omy, co oznacza, że wartość rezystancji wynosi dwa omy. Węzły na przecięciach gałęzi z górnym i dolnym przewodem zaznaczono niewielkimi wypełnionymi kropkami. Cały układ tworzy zatem obwód z trzema równoległymi gałęziami: lewą z idealnym źródłem prądowym o wartości jednego ampera, środkową z rezystorem o wartości dwóch omów oraz prawą z idealnym źródłem napięcia o wartości jednego wolta.


#E01_12.jpg
Schemat przedstawia prosty obwód elektryczny w kształcie prostokątnej pętli, zawierający idealne źródło prądowe, idealne źródło napięcia oraz rezystor połączone kolejno w jednej gałęzi. Wszystkie elementy są włączone szeregowo i połączone przewodami tak, że tworzą jeden zamknięty obwód.

Po lewej stronie rysunku znajduje się idealne źródło prądowe umieszczone w pionowej gałęzi. Przedstawiono je jako podwójny okrąg z wewnętrzną strzałką skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po lewej stronie, zapisano j równa się 1 A. Oznacza to, że źródło wymusza prąd o natężeniu jednego ampera płynący w górę w tej gałęzi. Górny koniec symbolu jest połączony z poziomym przewodem biegnącym w prawo, tworząc górną część prostokątnej ramki.

Po prawej stronie rysunku, również w pionowej gałęzi, znajduje się idealne źródło napięcia. Ma ono postać pojedynczego kółka ze strzałką w środku skierowaną pionowo do góry. Po prawej stronie symbolu widnieje oznaczenie e równa się 1 V, co oznacza, że wartość źródła napięcia wynosi jeden wolt, z biegunem dodatnim u góry. Jego górny zacisk jest połączony z górnym poziomym przewodem, a dolny z dolnym poziomym przewodem obwodu.

W dolnej części obwodu, na poziomej gałęzi pomiędzy lewą i prawą stroną, umieszczono rezystor przedstawiony jako prostokątny blok włączony w linię przewodu. Obok, poniżej symbolu, zapisano R równa się 2 omy, co oznacza, że rezystancja tego elementu wynosi dwa omy. Rezystor łączy dolny koniec gałęzi ze źródłem prądowym z dolnym końcem gałęzi ze źródłem napięcia. Górny i dolny poziomy przewód wraz z dwiema pionowymi gałęziami tworzą zamknięty prostokątny obwód, w którym idealne źródło prądowe, rezystor o wartości dwóch omów oraz idealne źródło napięcia o wartości jednego wolta są połączone szeregowo.


#E02_01.jpg
Schemat przedstawia obwód elektryczny złożony z idealnego źródła napięcia oraz trzech rezystorów o różnych wartościach, połączonych w taki sposób, że tworzą kombinację połączenia szeregowego i równoległego. Cały układ zamknięto w prostokątnej pętli przewodów.

Po lewej stronie obwodu znajduje się idealne źródło napięcia przedstawione jako pojedyncze kółko ze strzałką w środku skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po prawej stronie, umieszczono oznaczenie 5 V, co oznacza, że źródło ma wartość pięciu woltów. Źródło jest włączone w lewej pionowej gałęzi obwodu, której górny i dolny koniec łączą się z poziomymi odcinkami przewodów tworzącymi górną i dolną krawędź prostokątnego obwodu.

W górnej gałęzi obwodu, pomiędzy źródłem napięcia a częścią środkową układu, znajduje się pierwszy rezystor. Przedstawiono go jako prostokątny blok włączony w poziomy przewód. Nad tym prostokątem widnieje napis 20 omów, co oznacza, że rezystancja tego elementu wynosi dwadzieścia omów. Jego lewy koniec połączony jest z górnym zaciskiem źródła napięcia, a prawy z węzłem znajdującym się mniej więcej pośrodku szerokości obwodu.

Od tego środkowego węzła odchodzą dwie gałęzie w dół. W lewej z nich umieszczono drugi rezystor, narysowany jako pionowy prostokąt. Obok tego prostokąta, po prawej stronie, zapisano 60 omów, co oznacza, że jego rezystancja wynosi sześćdziesiąt omów. Rezystor ten połączony jest górnym końcem ze środkowym węzłem, a dolnym z dolnym węzłem obwodu, leżącym na dolnym poziomym przewodzie.

W prawej gałęzi, równoległej do rezystora 60 omów, znajduje się trzeci rezystor narysowany w pionie, ale z opisem obróconym tak, że liczba 120 omów jest zapisana wzdłuż jego długości. Oznacza to, że rezystancja tego elementu wynosi sto dwadzieścia omów. Jego górny zacisk połączony jest z tym samym środkowym węzłem, co wyjście z rezystora 20 omów, a dolny z dolnym węzłem na prawym końcu dolnej gałęzi obwodu. W ten sposób rezystory 60 omów i 120 omów są połączone równolegle między wspólnym węzłem środkowym a dolnym węzłem obwodu.

Dolna część obwodu stanowi poziomy przewód, który łączy dolny zacisk źródła napięcia po lewej stronie z dolnym węzłem pomiędzy rezystorami 60 i 120 omów po prawej stronie. Cały układ tworzy zamkniętą pętlę, w której źródło napięcia 5 V zasila szeregowo połączony rezystor 20 omów, a za nim rozgałęzienie z dwoma rezystorami 60 i 120 omów połączonymi równolegle.


#E02_02.jpg
Schemat przedstawia obwód elektryczny bardzo podobny do poprzedniego, zawierający idealne źródło napięcia oraz trzy rezystory, ale o innych wartościach. Elementy połączone są w prostokątnej pętli przewodów, tworząc układ z rezystorem w gałęzi górnej oraz dwoma rezystorami połączonymi równolegle w części środkowej i prawej.

Po lewej stronie obwodu znajduje się idealne źródło napięcia przedstawione jako pojedyncze kółko ze strzałką skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po prawej stronie, umieszczono oznaczenie 5 V, co oznacza, że wartość źródła napięcia wynosi pięć woltów. Źródło włączono w lewą pionową gałąź obwodu. Górny i dolny zacisk źródła są połączone z poziomymi przewodami tworzącymi górną i dolną krawędź prostokątnego obwodu.

W górnej gałęzi, między wyjściem źródła napięcia a prawą częścią obwodu, znajduje się pierwszy rezystor. Przedstawiono go jako prostokątny blok włączony w poziomy przewód. Nad nim umieszczono napis 80 omów, co oznacza, że jego rezystancja wynosi osiemdziesiąt omów. Lewy koniec tego rezystora łączy się z górnym zaciskiem źródła, a prawy z węzłem położonym mniej więcej w prawej części obwodu.

Od tego węzła odchodzą w dół dwie gałęzie, w których znajdują się pozostałe dwa rezystory. W lewej z nich umieszczono rezystor narysowany jako pionowy prostokąt. Obok, po prawej stronie symbolu, widnieje oznaczenie 60 omów, co oznacza, że jego rezystancja wynosi sześćdziesiąt omów. Górny zacisk tego rezystora jest połączony z górnym węzłem, a dolny z dolnym węzłem położonym na dolnym poziomym przewodzie obwodu.

W prawej gałęzi, równoległej do rezystora 60 omów, znajduje się trzeci rezystor również przedstawiony jako pionowy prostokąt. Jego opis 40 omów zapisano wzdłuż symbolu, co oznacza, że wartość tego rezystora wynosi czterdzieści omów. Górny zacisk tego rezystora połączony jest z tym samym górnym węzłem, co rezystor 80 omów od strony prawej, a dolny zacisk z dolnym węzłem na prawym końcu dolnej gałęzi obwodu. Rezystory 60 i 40 omów tworzą więc gałęzie równoległe pomiędzy wspólnym górnym węzłem a wspólnym dolnym węzłem.

Dolna część obwodu stanowi prosty poziomy przewód, który łączy dolny zacisk źródła napięcia po lewej stronie z dolnym węzłem pomiędzy rezystorami 60 i 40 omów po prawej stronie. W ten sposób powstaje zamknięty obwód, w którym źródło napięcia 5 V zasila szeregowo włączony rezystor 80 omów, a następnie rozgałęzienie z dwoma rezystorami 60 i 40 omów połączonymi równolegle.


#E02_03.jpg
Schemat przedstawia obwód elektryczny złożony z idealnego źródła napięcia o wartości 5 woltów oraz trzech rezystorów połączonych równolegle. Elementy są połączone przewodami w prostokątną pętlę, w której źródło napięcia zajmuje lewą część obwodu, a rezystory rozmieszczone są po prawej stronie w trzech odrębnych gałęziach.

Po lewej stronie rysunku znajduje się idealne źródło napięcia. Przedstawiono je jako pojedyncze kółko ze strzałką skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po prawej stronie, zapisano 5 V, co oznacza, że wartość źródła wynosi pięć woltów. Symbol źródła włączono w lewą pionową gałąź obwodu, której górny i dolny koniec połączone są z górnym i dolnym poziomym przewodem prostokątnej ramki.

Po prawej stronie źródła, na górnym poziomym przewodzie, znajdują się dwa kolejne węzły. Od każdego z nich w dół odchodzą pionowe odcinki przewodów zawierające rezystory. Pomiędzy pierwszym węzłem, leżącym bliżej źródła, a dolnym przewodem umieszczono pionowy prostokątny symbol rezystora opisany liczbą 120 omów zapisaną wzdłuż jego wysokości. Oznacza to, że rezystancja tego elementu wynosi sto dwadzieścia omów. Jego górny zacisk połączony jest z pierwszym górnym węzłem, a dolny z dolnym węzłem leżącym bezpośrednio pod nim.

Dalej w prawo, przy drugim górnym węźle, znajduje się kolejny pionowy rezystor przedstawiony jako prostokątny blok. Jego opis 60 omów zapisano wzdłuż symbolu, co oznacza, że wartość rezystancji wynosi sześćdziesiąt omów. Górny koniec rezystora łączy się z drugim górnym węzłem, a dolny z odpowiadającym mu dolnym węzłem na dolnym przewodzie obwodu.

Od drugiego górnego węzła odchodzi w prawo dodatkowa gałąź, w której znajdują się dwa odcinki: poziomy i pionowy. Na poziomym odcinku narysowano trzeci rezystor przedstawiony jako prostokątny blok z opisem 80 omów umieszczonym nad symbolem. Oznacza to, że jego rezystancja wynosi osiemdziesiąt omów. Po prawej stronie tego rezystora, w pionowej gałęzi, znajduje się jeszcze jeden prostokątny symbol rezystora, opatrzony opisem 40 omów zapisanym wzdłuż jego wysokości. Ten rezystor o wartości czterdziestu omów połączony jest górą z końcem rezystora 80 omów, a dołem z dolnym przewodem obwodu. Dzięki takiemu połączeniu rezystor 80 omów wchodzi w skład gałęzi, która kończy się rezystorem 40 omów włączonym pionowo.

Dolny przewód obwodu jest jednym ciągłym odcinkiem, który łączy dolny zacisk źródła napięcia po lewej stronie z dolnymi węzłami wszystkich trzech gałęzi rezystorowych po prawej stronie. W rezultacie wszystkie trzy rezystory – o wartościach 120, 60 oraz gałąź składająca się z rezystorów 80 i 40 omów połączonych szeregowo – są podłączone równolegle do idealnego źródła napięcia 5 V.


#E02_04.jpg
Schemat przedstawia obwód elektryczny z idealnym źródłem prądowym oraz trzema rezystorami, połączonymi w układzie szeregowym i równoległym, podobnym do klasycznego źródła prądowego z obciążeniem. Cały układ zamknięty jest w prostokątnej pętli przewodów.

Po lewej stronie rysunku znajduje się idealne źródło prądowe. Przedstawiono je jako podwójny okrąg z wewnętrzną strzałką skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po prawej stronie, widnieje oznaczenie 5 A, co oznacza, że źródło wymusza prąd o natężeniu pięciu amperów płynący w górę w tej gałęzi. Symbol źródła włączono w lewą pionową gałąź obwodu, której górny i dolny koniec połączone są z poziomymi przewodami tworzącymi górną i dolną krawędź prostokątnej ramki.

W górnej gałęzi obwodu, pomiędzy źródłem prądowym a prawą częścią układu, znajduje się pierwszy rezystor. Przedstawiono go jako prostokątny blok włączony w poziomy przewód. Nad tym prostokątem zapisano 20 omów, co oznacza, że jego rezystancja wynosi dwadzieścia omów. Lewy koniec rezystora połączony jest z górnym zaciskiem źródła prądowego, a prawy z węzłem położonym mniej więcej w środkowej części szerokości obwodu.

Od tego środkowego węzła odchodzą dwie gałęzie w dół. W lewej z nich umieszczono drugi rezystor przedstawiony jako pionowy prostokąt. Obok symbolu, po prawej stronie, widnieje opis 60 omów, co oznacza, że jego rezystancja wynosi sześćdziesiąt omów. Górny zacisk tego rezystora połączony jest z górnym węzłem za rezystorem 20 omów, a dolny z dolnym węzłem położonym na dolnym poziomym przewodzie obwodu.

W prawej gałęzi, równoległej do rezystora 60 omów, znajduje się trzeci rezystor również przedstawiony jako pionowy prostokąt. Jego opis 120 omów zapisano wzdłuż symbolu, co oznacza, że wartość rezystancji wynosi sto dwadzieścia omów. Górny zacisk tego rezystora połączony jest z tym samym górnym węzłem, co rezystor 60 omów, a dolny zacisk z dolnym węzłem na prawym końcu dolnej gałęzi obwodu. Rezystory 60 i 120 omów tworzą więc dwie równoległe gałęzie pomiędzy wspólnym górnym węzłem a wspólnym dolnym węzłem.

Dolną część obwodu stanowi poziomy przewód, który łączy dolny zacisk źródła prądowego po lewej stronie z dolnym węzłem pomiędzy rezystorami 60 i 120 omów po prawej stronie. W ten sposób powstaje zamknięty obwód, w którym idealne źródło prądowe o wartości pięciu amperów zasila szeregowo połączony rezystor 20 omów, a dalej rozgałęzienie złożone z dwóch równoległych rezystorów o wartościach 60 i 120 omów.


#E02_05.jpg
Schemat przedstawia obwód elektryczny z idealnym źródłem prądowym oraz trzema rezystorami połączonymi w układzie szeregowym i równoległym. Cały układ zamknięty jest w prostokątnej pętli przewodów.

Po lewej stronie rysunku znajduje się idealne źródło prądowe przedstawione jako podwójny okrąg z wewnętrzną strzałką skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po prawej stronie, znajduje się oznaczenie 1 A, co oznacza, że źródło wymusza prąd o natężeniu jednego ampera płynący w górę w tej gałęzi. Symbol źródła włączono w lewą pionową gałąź obwodu, której górny i dolny koniec połączone są z poziomymi odcinkami tworzącymi górną i dolną krawędź prostokątnej ramki.

Na górnym poziomym przewodzie, pomiędzy źródłem prądowym a prawą częścią obwodu, znajduje się węzeł, z którego w dół odchodzą dwie gałęzie zawierające rezystory. W lewej z nich umieszczono pionowy prostokątny symbol rezystora z opisem 60 omów zapisanym wzdłuż jego wysokości, co oznacza, że jego rezystancja wynosi sześćdziesiąt omów. Górny zacisk tego rezystora połączony jest z górnym węzłem na górnym przewodzie, a dolny z dolnym węzłem leżącym bezpośrednio pod nim na dolnym przewodzie obwodu.

W prawej gałęzi, równoległej do rezystora 60 omów, znajduje się dodatkowa struktura utworzona z dwóch rezystorów. Najpierw, nieco powyżej środka rysunku, narysowano poziomy prostokątny symbol rezystora z opisem 80 omów umieszczonym nad nim, co oznacza, że jego rezystancja wynosi osiemdziesiąt omów. Jego lewy koniec połączony jest z górnym węzłem, z którego wychodzi także rezystor 60 omów, a prawy koniec prowadzi do krótkiego pionowego odcinka przewodu.

Na końcu tego pionowego odcinka umieszczono kolejny pionowy prostokątny symbol rezystora opisany liczbą 40 omów zapisaną wzdłuż jego wysokości, co oznacza, że jego rezystancja wynosi czterdzieści omów. Górny zacisk rezystora 40 omów jest połączony z końcem rezystora 80 omów, a dolny zacisk z dolnym przewodem obwodu. Dolny przewód obwodu stanowi jeden ciągły odcinek łączący dolny zacisk źródła prądowego po lewej stronie z dolnymi węzłami obu gałęzi rezystorowych po prawej. W efekcie rezystor 60 omów tworzy jedną gałąź równoległą, a druga gałąź zawiera szeregowe połączenie rezystorów 80 i 40 omów, obie gałęzie zasilane są przez idealne źródło prądowe o wartości jednego ampera.


#E02_06.jpg
Schemat przedstawia obwód elektryczny złożony z idealnego źródła prądowego oraz trzech rezystorów połączonych równolegle. Wszystkie elementy są połączone w prostokątną pętlę przewodów, w której źródło zajmuje lewą część obwodu, a rezystory rozmieszczone są po prawej stronie w trzech osobnych gałęziach.

Po lewej stronie rysunku znajduje się idealne źródło prądowe. Przedstawiono je jako podwójny okrąg z wewnętrzną strzałką skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po prawej stronie, widnieje oznaczenie 2 A, co oznacza, że źródło wymusza prąd o natężeniu dwóch amperów płynący w górę w tej gałęzi. Symbol źródła włączono w lewą pionową gałąź obwodu, której górny i dolny koniec połączone są z górnym i dolnym poziomym przewodem prostokątnej ramki.

Po prawej stronie źródła, na górnym poziomym przewodzie, znajdują się kolejne węzły, z których w dół odchodzą trzy pionowe gałęzie z rezystorami. Najbliżej źródła, w pierwszej gałęzi, narysowano pionowy prostokątny symbol rezystora opisany liczbą 120 omów zapisaną wzdłuż jego wysokości. Oznacza to, że rezystancja tego elementu wynosi sto dwadzieścia omów. Górny zacisk tego rezystora połączony jest z pierwszym górnym węzłem, a dolny z odpowiadającym mu dolnym węzłem na dolnym przewodzie obwodu.

Dalej w prawo znajduje się druga pionowa gałąź zawierająca kolejny rezystor, również przedstawiony jako prostokątny blok. Obok symbolu, wzdłuż jego wysokości, widnieje opis 60 omów, co oznacza, że rezystancja tego rezystora wynosi sześćdziesiąt omów. Jego górny koniec połączony jest z drugim górnym węzłem, a dolny z drugim dolnym węzłem na dolnym przewodzie obwodu.

Od tego samego drugiego górnego węzła odchodzi dodatkowa prawa gałąź. Najpierw biegnie krótki poziomy odcinek przewodu, w który włączono trzeci rezystor przedstawiony jako poziomy prostokątny symbol. Nad nim zapisano 80 omów, co oznacza, że jego rezystancja wynosi osiemdziesiąt omów. Prawy koniec tego rezystora łączy się z pionową gałęzią zawierającą czwarty prostokątny symbol rezystora, opisany liczbą 40 omów zapisaną wzdłuż jego wysokości. Rezystor o wartości czterdziestu omów włączono pionowo między koniec rezystora 80 omów a dolny przewód obwodu. Jego dolny zacisk połączony jest z trzecim dolnym węzłem na dolnym przewodzie.

Dolny przewód obwodu stanowi jeden ciągły odcinek, który łączy dolny zacisk źródła prądowego po lewej stronie z dolnymi węzłami wszystkich trzech gałęzi rezystorowych po prawej stronie. Dzięki temu wszystkie trzy gałęzie – z rezystorem 120 omów, z rezystorem 60 omów oraz z szeregowym połączeniem rezystorów 80 i 40 omów – są połączone równolegle i zasilane przez idealne źródło prądowe o wartości dwóch amperów.


#E02_07.jpg
Schemat przedstawia obwód elektryczny z idealnym źródłem prądowym oraz dwoma rezystorami, w którym zaciski wyjściowe obwodu oznaczono literami A i B. Elementy są połączone przewodami tak, że tworzą prostokątną pętlę z dodatkową gałęzią pionową.

Po lewej stronie rysunku znajduje się idealne źródło prądowe przedstawione jako podwójny okrąg z wewnętrzną strzałką skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po prawej stronie, zapisano 5 A, co oznacza, że źródło wymusza prąd o natężeniu pięciu amperów płynący w górę w tej gałęzi. Symbol źródła włączono w lewą pionową gałąź obwodu, której dolny koniec połączony jest z dolnym poziomym przewodem, a górny z górnym poziomym przewodem tworzącym górną krawędź prostokątnej ramki.

Na górnym poziomym przewodzie, pomiędzy źródłem prądowym a prawą stroną obwodu, umieszczono pierwszy rezystor. Przedstawiono go jako poziomy prostokątny blok włączony w ten przewód. Nad symbolem zapisano 20 omów, co oznacza, że rezystancja tego elementu wynosi dwadzieścia omów. Prawy koniec tego rezystora łączy się z węzłem położonym mniej więcej w prawej części rysunku. Od tego węzła na prawo odchodzi dalszy odcinek poziomego przewodu zakończony punktem oznaczonym literą A, który jest jednym z dwóch zewnętrznych zacisków obwodu.

Od środkowego węzła, za rezystorem 20 omów, w dół odchodzi pionowa gałąź zawierająca drugi rezystor. Przedstawiono go jako prostokątny symbol narysowany pionowo. Opis 80 omów umieszczono obok symbolu wzdłuż jego wysokości, co oznacza, że rezystancja tego elementu wynosi osiemdziesiąt omów. Górny zacisk rezystora połączony jest z węzłem na górnym przewodzie, a dolny z dolnym węzłem leżącym na dolnej krawędzi obwodu.

Dolną część obwodu stanowi poziomy przewód, który łączy dolny zacisk źródła prądowego po lewej stronie z dolnym węzłem pod rezystorem 80 omów po prawej stronie. Na jego prawym końcu umieszczono punkt oznaczony literą B, będący drugim zaciskiem wyjściowym obwodu. W ten sposób powstaje układ, w którym idealne źródło prądowe o wartości pięciu amperów, rezystor 20 omów oraz rezystor 80 omów tworzą zamknięty obwód, a jednocześnie punkty A i B stanowią zewnętrzne wyprowadzenia połączone odpowiednio z górnym węzłem za rezystorem 20 omów i z dolnym węzłem pod rezystorem 80 omów.


#E02_08.jpg
Schemat przedstawia obwód elektryczny z idealnym źródłem prądowym oraz trzema rezystorami, w którym wyprowadzenia obwodu oznaczono literami A i B. Elementy są połączone tak, że tworzą prostokątną pętlę z trzema równoległymi gałęziami rezystorowymi po prawej stronie.

Po lewej stronie rysunku znajduje się idealne źródło prądowe przedstawione jako podwójny okrąg z wewnętrzną strzałką skierowaną pionowo do góry. Obok symbolu, po prawej stronie, zapisano 2 A, co oznacza, że źródło wymusza prąd o natężeniu dwóch amperów płynący w górę w tej gałęzi. Symbol włączono w lewą pionową gałąź obwodu, której górny i dolny koniec połączone są z poziomymi odcinkami tworzącymi górną i dolną krawędź prostokąta.

Na górnym poziomym przewodzie, po prawej stronie źródła, znajdują się dwa kolejne węzły, od których w dół odchodzą dwie pionowe gałęzie z rezystorami. W pierwszej, bliższej źródła, umieszczono pionowy prostokątny symbol rezystora opisany liczbą 120 omów zapisaną wzdłuż jego wysokości. Oznacza to, że rezystancja tego elementu wynosi sto dwadzieścia omów. Górny zacisk rezystora połączony jest z pierwszym górnym węzłem, a dolny z odpowiadającym mu dolnym węzłem na dolnym przewodzie obwodu.

Dalej w prawo znajduje się druga pionowa gałąź z kolejnym rezystorem przedstawionym jako prostokątny blok, przy którym znajduje się opis 60 omów zapisany pionowo. Oznacza to, że wartość rezystancji wynosi sześćdziesiąt omów. Górny zacisk tego rezystora połączony jest z drugim górnym węzłem, a dolny z drugim dolnym węzłem na dolnym przewodzie.

Od drugiego górnego węzła odchodzi dodatkowa prawa gałąź. Najpierw biegnie krótki poziomy odcinek przewodu, w który włączono prostokątny symbol rezystora z opisem 80 omów zapisanym nad nim. Oznacza to, że rezystancja tego elementu wynosi osiemdziesiąt omów. Prawy koniec tego rezystora prowadzi do punktu oznaczonego literą A, który stanowi górny zewnętrzny zacisk obwodu.

Dolny przewód obwodu stanowi jeden ciągły odcinek, który łączy dolny zacisk źródła prądowego po lewej stronie z dolnymi węzłami obu pionowych rezystorów po prawej. Na jego prawym końcu znajduje się punkt oznaczony literą B, będący dolnym zewnętrznym zaciskiem obwodu. W rezultacie rezystor 120 omów oraz rezystor 60 omów są połączone równolegle między wspólnym dolnym węzłem B a odpowiednio pierwszym i drugim górnym węzłem, a rezystor 80 omów jest dołączony do węzła drugiego od strony górnej i wyprowadzenia A.


#E02_09.jpg
Schemat przedstawia prosty obwód prądu stałego złożony z idealnego źródła napięciowego oraz dwóch rezystorów i dwóch zacisków A oraz B.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła napięciowego w postaci koła z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem 1 V, co oznacza że źródło wymusza napięcie o wartości jednego wolta.
Od górnego bieguna źródła napięcia wychodzi poziomy przewód w prawo na którym włączony jest pierwszy rezystor o wartości 20 omów przedstawiony jako prostokąt z napisem 20 omów, a jego prawy koniec łączy się z węzłem oznaczonym literą A.
Z węzła A przewód biegnie pionowo w dół gdzie włączono drugi rezystor o wartości 50 omów przedstawiony jako prostokąt z napisem 50 omów, a jego dolny koniec łączy się z dolnym przewodem obwodu.
Dolny przewód obwodu biegnie poziomo w lewo i łączy dolny biegun źródła napięciowego oraz punkt B który jest zaciskiem odniesienia dla napięcia wyjściowego.
Cały obwód tworzy zamkniętą pętlę w której napięcie 1 V rozkłada się na rezystor 20 omów w gałęzi górnej i rezystor 50 omów w gałęzi pionowej, natomiast zaciski A i B stanowią wyjście na którym można mierzyć napięcie lub dołączać dodatkowe elementy.


#E02_10.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z idealnego źródła napięciowego oraz trzech rezystorów i dwóch zacisków A oraz B.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła napięciowego w postaci koła z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem 4 V co oznacza że źródło wymusza napięcie o wartości czterech woltów.
Od górnego bieguna źródła napięcia wychodzi poziomy przewód w prawo który biegnie nad dwoma rezystorami połączonymi równolegle o wartościach 120 omów i 60 omów ich symbole to prostokąty ustawione pionowo z napisami 120 omów i 60 omów a dolne końce tych rezystorów są połączone z dolnym przewodem obwodu.
Dolny przewód obwodu biegnie poziomo od lewego bieguna źródła napięcia w prawo pod równoległymi rezystorami 120 omów i 60 omów oraz kończy się w punkcie oznaczonym literą B który jest dolnym zaciskiem wyjściowym obwodu.
Na końcu górnego przewodu po prawej stronie znajduje się trzeci rezystor o wartości 80 omów przedstawiony jako prostokąt z napisem 80 omów którego prawy koniec połączony jest z punktem oznaczonym literą A stanowiącym górny zacisk wyjściowy.
Cały obwód tworzy zamkniętą pętlę w której napięcie 4 V rozkłada się na równoległe rezystory 120 omów i 60 omów oraz na rezystor 80 omów w gałęzi górnej natomiast zaciski A i B umożliwiają pomiar napięcia wyjściowego lub dołączanie dodatkowych elementów.


#E02_11.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z idealnego źródła napięciowego o wartości 1 V oraz wielu jednakowych rezystorów o wartości R połączonych w powtarzający się układ szeregowo równoległy.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła napięciowego w postaci koła z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem 1 V co oznacza że źródło wymusza napięcie jednego wolta.
Od górnego bieguna źródła napięcia wychodzi poziomy przewód w prawo na którym włączony jest pierwszy rezystor o wartości R przedstawiony jako prostokąt z literą R a jego prawy koniec łączy się z węzłem z którego odchodzi gałąź pionowa w dół zawierająca drugi rezystor R połączony z dolnym przewodem obwodu.
Za pierwszym węzłem górny przewód biegnie dalej w prawo gdzie znajduje się kolejny rezystor R włączony szeregowo w górnej gałęzi a jego prawy koniec jest połączony z następnym węzłem z którego w dół schodzi kolejny rezystor R do dolnego przewodu.
Dolny przewód obwodu biegnie poziomo od dolnego bieguna źródła napięcia pod wszystkimi pionowymi gałęziami z rezystorami R tworząc wspólny punkt odniesienia dla całego układu.
Po prawej stronie schematu górny przewód z kolejnymi rezystorami R oraz pionowe gałęzie z rezystorami R są zaznaczone jako wielokrotnie powtarzający się fragment co sygnalizuje że obwód może składać się z dowolnej liczby takich sekcji tworzących nieskończony lub bardzo długi łańcuch.


#E02_12.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z idealnego źródła napięciowego o wartości 5 V oraz sześciu rezystorów o różnych wartościach połączonych w układzie drabinkowym.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła napięciowego w postaci koła z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem 5 V co oznacza że źródło wymusza napięcie pięciu woltów.
Od górnego bieguna źródła napięcia wychodzi poziomy przewód w prawo na którym włączony jest pierwszy rezystor o wartości 3 omów przedstawiony jako prostokąt z napisem 3 omy a jego prawy koniec łączy się z węzłem do którego dołączone są dalsze elementy.
Z tego węzła górny przewód biegnie dalej w prawo przez drugi rezystor o wartości 2 omów a za nim znajduje się pionowa gałąź w dół zawierająca rezystor o wartości 1 om połączony z dolnym przewodem obwodu.
Z pierwszego węzła między rezystorami 3 omy i 2 omy odchodzi pionowa gałąź w dół w której znajduje się rezystor 2 omy a jego dolny koniec jest połączony z kolejnym węzłem leżącym niżej.
Między dolnym końcem tego rezystora 2 omy a prawą pionową gałęzią z rezystorem 1 om znajduje się poziomy rezystor o wartości 3 omów tworzący mostek między środkową a prawą częścią obwodu.
Z dolnego węzła środkowej gałęzi przewód biegnie dalej w dół przez rezystor o wartości 5 omów którego dolny koniec połączony jest z dolnym przewodem obwodu stanowiącym powrót do dolnego bieguna źródła napięciowego.
W prawej części obwodu pod rezystorem 1 om znajduje się kolejny rezystor o wartości 4 omy włączony w tej samej pionowej gałęzi którego dolny koniec również łączy się z dolnym przewodem obwodu.
Cały układ tworzy złożony obwód z kilkoma węzłami w którym rezystory 3 omy 2 omy 2 omy 3 omy 5 omów 1 om i 4 omy są połączone szeregowo i równolegle w taki sposób że prąd zasilający z źródła 5 V rozdziela się na kilka gałęzi.


#E03_01.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z idealnego źródła napięciowego o sile elektromotorycznej e równej 24 woltom oraz dwóch rezystorów połączonych szeregowo w jednej gałęzi.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła napięciowego w postaci koła z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem e równe 24 V co oznacza że źródło wymusza napięcie o wartości dwudziestu czterech woltów.
Od górnego bieguna źródła napięcia wychodzi przewód w górę a następnie w prawo na którym włączony jest pierwszy rezystor oznaczony symbolem prostokąta z opisem R1 równe 15 omów co oznacza że jego opór elektryczny wynosi piętnaście omów.
Pod pierwszym rezystorem R1 w tej samej pionowej gałęzi znajduje się drugi rezystor oznaczony jako R2 równe 5 omów którego opór wynosi pięć omów i który jest połączony szeregowo z rezystorem R1.
Dolny koniec rezystora R2 połączony jest z dolnym przewodem obwodu biegnącym poziomo w lewo do dolnego bieguna źródła napięciowego co sprawia że cały układ tworzy jedną zamkniętą pętlę w której prąd płynie kolejno przez źródło napięcia oraz oba rezystory R1 i R2.



#E03_02.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z jednego rezystora o wartości R równe 5 omów oraz dwóch idealnych źródeł napięciowych połączonych szeregowo w tej samej gałęzi.
Po lewej stronie znajduje się pionowa gałąź w której umieszczono dwa źródła napięciowe jedno nad drugim przedstawione jako okręgi z trójkątnymi strzałkami wskazującymi przeciwny kierunek.
Górne źródło napięciowe ma strzałkę skierowaną w górę i opis e1 równe 1 V co oznacza że jego siła elektromotoryczna wynosi jeden wolt w kierunku od dołu do góry.
Dolne źródło napięciowe ma strzałkę skierowaną w dół i opis e1 równe 3 V co oznacza że w tej gałęzi występuje drugie źródło o wartości trzech woltów skierowane przeciwnie do górnego.
Od górnego węzła między źródłami a rezystorem wychodzi przewód w prawo na którym znajduje się prostokątny symbol rezystora z podpisem R równe 5 omów co oznacza że jego opór elektryczny jest równy pięciu omom.
Dolny koniec rezystora jest połączony z dolnym przewodem obwodu który biegnie poziomo w lewo do dolnego końca pionowej gałęzi ze źródłami napięcia dzięki czemu cały układ tworzy jedną zamkniętą pętlę.


#E03_03.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z dwóch idealnych źródeł napięciowych oraz dwóch rezystorów połączonych w jednej zamkniętej pętli.
Po lewej stronie znajduje się pionowa gałąź w której od dołu w górę włączony jest rezystor R1 równe 15 omów przedstawiony jako prostokąt z napisem R1 równe 15 omów a nad nim umieszczono pierwsze źródło napięciowe.
Pierwsze źródło napięciowe oznaczone e1 równe 24 V ma symbol koła z trójkątną strzałką skierowaną w górę co oznacza że jego siła elektromotoryczna wynosi dwadzieścia cztery wolty w kierunku od dołu do góry.
Od górnego bieguna tego źródła przewód biegnie poziomo w prawo do drugiego źródła napięciowego tworząc górną część pętli obwodu.
Drugie źródło napięciowe oznaczone e2 równe minus 8 V również przedstawiono jako koło ze strzałką skierowaną w górę a opis e2 równe minus 8 V wskazuje że jego napięcie ma wartość ujemną w przyjętym kierunku odniesienia.
Pod drugim źródłem napięciowym w tej samej pionowej gałęzi znajduje się rezystor R2 równe 5 omów przedstawiony jako prostokąt z napisem R2 równe 5 omów którego dolny koniec jest połączony z dolnym przewodem obwodu.
Dolny przewód obwodu biegnie poziomo od dolnego końca rezystora R2 w lewo do dolnego końca rezystora R1 zamykając pętlę w której prąd płynie kolejno przez oba rezystory R1 i R2 oraz oba źródła napięciowe e1 i e2.


#E03_04.jpg
Schemat przedstawia prosty obwód prądu stałego zawierający idealne źródło prądowe oraz idealne źródło napięciowe połączone szeregowo w jednej zamkniętej pętli.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła prądowego przedstawiony jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem j równe 1 A co oznacza że źródło wymusza prąd o natężeniu jednego ampera w kierunku od dołu do góry.
Po prawej stronie obwodu umieszczono symbol idealnego źródła napięciowego w postaci pojedynczego koła z trójkątną strzałką skierowaną w górę i opisem e równe 1 V co oznacza że źródło wymusza napięcie o wartości jednego wolta w tej samej gałęzi.
Górne końce obu źródeł prądowego i napięciowego są połączone poziomym przewodem tworząc górną część pętli obwodu natomiast ich dolne końce są połączone dolnym przewodem który zamyka obwód.


#E03_05.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający idealne źródło prądowe idealne źródło napięciowe oraz jeden rezystor o wartości R równe 2 omy połączone w jednej zamkniętej pętli.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła prądowego przedstawiony jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem j równe 1 A co oznacza że źródło wymusza prąd o natężeniu jednego ampera w kierunku od dołu do góry.
Po prawej stronie obwodu umieszczono symbol idealnego źródła napięciowego w postaci koła z trójkątną strzałką skierowaną w górę i opisem e równe 1 V co oznacza że źródło wymusza napięcie o wartości jednego wolta w tej samej pętli.
Między górnymi i dolnymi węzłami tych dwóch źródeł znajduje się środkowa gałąź zawierająca rezystor o wartości R równe 2 omy przedstawiony jako prostokąt z podpisem R równe 2 omy którego końce są połączone z górnym i dolnym węzłem obwodu.
Górne końce źródła prądowego rezystora i źródła napięciowego są połączone wspólnym poziomym przewodem tworząc górną część pętli natomiast ich dolne końce są połączone dolnym przewodem zamykającym obwód.


#E03_06.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający idealne źródło prądowe idealne źródło napięciowe oraz jeden rezystor o wartości R równe 2 omy połączone szeregowo w jednej zamkniętej pętli.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła prądowego przedstawiony jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem j równe 1 A co oznacza że źródło wymusza prąd o natężeniu jednego ampera w kierunku od dołu do góry.
Od górnego bieguna źródła prądowego przewód biegnie w górę a następnie poziomo w prawo tworząc górną część pętli obwodu i dochodzi do górnego bieguna idealnego źródła napięciowego.
Po prawej stronie obwodu umieszczono symbol idealnego źródła napięciowego w postaci koła z trójkątną strzałką skierowaną w górę oraz opisem e równe 1 V co oznacza że źródło wymusza napięcie o wartości jednego wolta w tej samej gałęzi.
Od dolnego bieguna źródła napięciowego przewód biegnie poziomo w lewo i przechodzi przez rezystor o wartości R równe 2 omy przedstawiony jako prostokąt z podpisem R równe 2 omy.
Dolny koniec rezystora jest połączony z dolnym biegunem źródła prądowego co zamyka obwód i powoduje że prąd wymuszany przez źródło prądowe płynie kolejno przez rezystor oraz źródło napięciowe.


#E03_07.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z idealnego źródła napięciowego o sile elektromotorycznej e równej 24 woltom oraz dwóch rezystorów o wartościach R1 równe 15 omów i R2 równe 5 omów połączonych szeregowo z zaznaczonymi zaciskami wyjściowymi A i B.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła napięciowego w postaci koła z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem e równe 24 V co oznacza że źródło wymusza napięcie dwudziestu czterech woltów w obwodzie.
Od górnego bieguna źródła napięcia przewód biegnie w górę a następnie poziomo w prawo na którym włączony jest pierwszy rezystor oznaczony jako R1 równe 15 omów przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem.
Pod rezystorem R1 w tej samej pionowej gałęzi znajduje się drugi rezystor oznaczony jako R2 równe 5 omów którego dolny koniec jest połączony z dolnym przewodem obwodu stanowiącym powrót do dolnego bieguna źródła napięciowego.
Węzeł pomiędzy rezystorami R1 i R2 jest wyprowadzony w prawo jako poziomy odcinek przewodu zakończony punktem oznaczonym literą A natomiast dolny punkt połączenia rezystora R2 z dolnym przewodem obwodu oznaczono literą B.
Zaciski A i B tworzą wyjście obwodu na którym można mierzyć napięcie między środkowym węzłem dzielnika rezystorowego a jego dolnym biegunem lub dołączać dodatkowe elementy.


#E03_08.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z idealnego źródła prądowego o wartości j równe 1 amper oraz pięciu jednakowych rezystorów o oporze 5 omów połączonych w układzie drabinkowym z zaznaczonymi zaciskami A i B.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła prądowego przedstawiony jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem j równe 1 A co oznacza że źródło wymusza prąd o natężeniu jednego ampera płynący od dołu do góry w lewej gałęzi.
Górny biegun źródła prądowego jest połączony z górnym poziomym przewodem obwodu który rozdziela się na dwie pionowe gałęzie zawierające po jednym rezystorze o wartości 5 omów opisanych symbolem prostokąta z napisem 5 omów.
Dolne końce tych dwóch górnych rezystorów 5 omów są połączone z węzłem środkowym z którego w prawo wychodzi poziomy przewód do zacisku A a w lewo do środkowej gałęzi pionowej.
W środkowej gałęzi pionowej znajduje się kolejny rezystor 5 omów umieszczony między węzłem górnym a dolnym dzięki czemu tworzy on połączenie między górną a dolną częścią obwodu.
W dolnej części obwodu znajdują się dwa kolejne rezystory 5 omów umieszczone w lewej i prawej pionowej gałęzi których dolne końce są połączone z dolnym przewodem obwodu.
Dolny przewód obwodu biegnie poziomo od lewej strony gdzie łączy się z dolnym biegunem źródła prądowego do prawej strony gdzie łączy się z dolnym końcem prawego dolnego rezystora 5 omów a miejsce to oznaczono jako zacisk B.
Zaciski A i B wyprowadzono w prawo z węzła środkowego i z dolnego przewodu obwodu co pozwala traktować ten układ rezystorów i źródła prądowego jako dwójnik z wyjściem prądowo napięciowym w punktach A i B.


#E03_09.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z idealnego źródła prądowego o wartości j równe 1 amper oraz czterech rezystorów połączonych w dwóch równoległych gałęziach z zaznaczonymi węzłami A i B.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła prądowego przedstawiony jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem j równe 1 A co oznacza że źródło wymusza prąd o natężeniu jednego ampera płynący od dołu do góry w lewej gałęzi.
Górny biegun źródła prądowego jest połączony z górnym poziomym przewodem obwodu który rozdziela się na dwie pionowe gałęzie po prawej stronie każda zawierająca po dwa rezystory połączone szeregowo.
W lewej z tych gałęzi górny rezystor ma wartość 2 omy a dolny 8 omów oba przedstawiono jako prostokąty z odpowiednimi napisami ich wspólny punkt połączenia oznaczono jako węzeł A wyprowadzony krótkim poziomym odcinkiem przewodu w prawo.
W prawej gałęzi znajdują się dwa jednakowe rezystory o wartości 5 omów opisane jako 5 omów połączone jeden nad drugim szeregowo a ich wspólny punkt połączenia oznaczono jako węzeł B również wyprowadzony w prawo krótkim poziomym przewodem.
Dolne końce obu dolnych rezystorów 8 omów i 5 omów są połączone z dolnym poziomym przewodem obwodu który biegnie od lewej strony do dolnego bieguna źródła prądowego zamykając pętlę.
Węzły A i B pozwalają analizować napięcia i prądy w poszczególnych gałęziach obwodu oraz porównywać rozkład prądu w gałęzi z rezystorami 2 omy i 8 omów oraz w gałęzi z dwoma rezystorami 5 omów.


#E03_10.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z idealnego źródła napięciowego o sile elektromotorycznej e równej 24 woltom oraz dwóch równoległych gałęzi rezystorowych z zaznaczonymi węzłami A i B.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła napięciowego w postaci koła z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem e równe 24 V co oznacza że źródło wymusza napięcie dwudziestu czterech woltów pomiędzy górnym i dolnym przewodem obwodu.
Górny biegun źródła napięciowego jest połączony z górnym poziomym przewodem który rozdziela się na dwie pionowe gałęzie po prawej stronie z rezystorami połączonymi szeregowo w każdej gałęzi.
W lewej gałęzi górny rezystor ma wartość 2 omy a dolny 8 omów oba przedstawione są jako prostokąty z odpowiednimi napisami a ich wspólny punkt połączenia oznaczono literą A wyprowadzoną krótkim poziomym odcinkiem przewodu w prawo.
W prawej gałęzi znajdują się dwa jednakowe rezystory o wartości 5 omów połączone jeden nad drugim szeregowo ich wspólny punkt połączenia oznaczono literą B także wyprowadzoną w prawo krótkim odcinkiem przewodu.
Dolne końce dolnych rezystorów 8 omów i 5 omów są połączone z dolnym poziomym przewodem obwodu który biegnie od prawej strony do dolnego bieguna źródła napięciowego zamykając pętlę.
Zaciski A i B umożliwiają analizę napięć i prądów w poszczególnych gałęziach na przykład porównanie spadku napięcia w dzielniku 2 omy plus 8 omów oraz w dzielniku złożonym z dwóch rezystorów po 5 omów.


#E03_11.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający idealne źródło prądowe o wartości j równe 1 amper idealne źródło napięciowe o wartości e równe 24 woltom oraz trzy rezystory o oporach 5 omów połączone w układzie mieszanym.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła prądowego przedstawiony jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem j równe 1 A co oznacza że źródło wymusza prąd jednego ampera płynący od dołu do góry.
Górny biegun źródła prądowego jest połączony z poziomym przewodem który biegnie w górę i następnie w prawo do górnego rezystora o wartości 5 omów umieszczonego w pionowej gałęzi środkowej.
Poniżej tego górnego rezystora 5 omów w tej samej środkowej gałęzi znajduje się drugi rezystor o wartości 5 omów którego dolny koniec jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu.
Między środkowymi węzłami nad i pod dolnym rezystorem 5 omów odchodzi w prawo pozioma gałąź w której włączony jest trzeci rezystor o wartości 5 omów tworzący połączenie do źródła napięciowego.
Po prawej stronie schematu znajduje się idealne źródło napięciowe przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę oraz opisem e równe 24 V jego dolny biegun połączony jest z dolnym poziomym przewodem a górny z końcem rezystora w gałęzi poziomej.
Dolny przewód obwodu łączy dolny biegun źródła prądowego dolny koniec środkowego dolnego rezystora 5 omów oraz dolny biegun źródła napięciowego zamykając obwód w którym prąd wymuszony przez źródło prądowe rozdziela się pomiędzy gałęzie zawierające rezystory i źródło napięciowe.


#E03_12.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający idealne źródło prądowe o wartości j równe 1 amper idealne źródło napięciowe o wartości e równe 24 woltom oraz kilka rezystorów o różnych oporach połączonych w układzie drabinkowym.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła prądowego przedstawiony jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem j równe 1 A co oznacza że źródło wymusza prąd jednego ampera płynący w górę w lewej gałęzi.
Od górnego bieguna źródła prądowego przewód biegnie w górę a następnie w prawo i dochodzi do górnego rezystora o wartości 10 omów umieszczonego w pionowej gałęzi po lewej stronie układu.
Poniżej tego rezystora 10 omów w tej samej gałęzi znajduje się rezystor 40 omów którego dolny koniec jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu stanowiącym wspólny powrót prądu.
Między rezystorami 10 omów i 40 omów odchodzi w prawo pozioma gałąź w której włączony jest rezystor o wartości 20 omów przedstawiony jako prostokąt z napisem 20 omów.
Z prawego końca tego rezystora 20 omów przewód biegnie dalej w prawo do kolejnego rezystora o wartości 10 omów umieszczonego w górnej części środkowej gałęzi oraz do rezystora 20 omów znajdującego się poniżej w tej samej gałęzi którego dolny koniec jest połączony z dolnym przewodem obwodu.
Po prawej stronie schematu w dolnej części znajduje się idealne źródło napięciowe przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę oraz opisem e równe 24 V którego dolny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu a górny z punktem pomiędzy rezystorem 10 omów i rezystorem 20 omów w środkowej gałęzi.
Cały obwód tworzy złożoną sieć w której prąd wymuszony przez źródło prądowe rozdziela się pomiędzy kilka gałęzi rezystorowych a na jednym z węzłów dodatkowo działa źródło napięciowe e równe 24 V.


#E04_01.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający idealne źródło prądowe o wartości j równe 1 amper idealne źródło napięciowe o wartości e równe 1 wolt oraz dwa rezystory o oporach R1 równe 2 omy i R2 równe 2 omy połączone w układzie mieszanym.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła prądowego przedstawiony jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem j równe 1 A co oznacza że źródło wymusza prąd jednego ampera płynący od dołu do góry.
Od górnego bieguna źródła prądowego przewód biegnie w górę a następnie w prawo na którym włączony jest pierwszy rezystor oznaczony jako R1 równe 2 omy przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem.
Za rezystorem R1 przewód biegnie dalej w prawo do węzła z którego w dół odchodzi pionowa gałąź zawierająca drugi rezystor oznaczony jako R2 równe 2 omy którego dolny koniec połączony jest z dolnym przewodem obwodu.
Od węzła nad rezystorem R2 przewód biegnie w prawo do idealnego źródła napięciowego przedstawionego jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę oraz opisem e równe 1 V co oznacza że źródło wymusza napięcie jednego wolt.
Dolny biegun źródła napięciowego jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu który biegnie w lewo do dolnego końca rezystora R2 oraz dalej do dolnego bieguna źródła prądowego zamykając pętlę w której prąd wymuszony przez źródło prądowe przepływa przez rezystory i źródło napięciowe.


#E04_02.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający idealne źródło napięciowe o wartości e równe 1 wolt idealne źródło prądowe o wartości j równe 1 amper oraz dwa rezystory o oporach R1 równe 2 omy i R2 równe 2 omy połączone w układzie mieszanym.
Po lewej stronie znajduje się symbol idealnego źródła napięciowego przedstawiony jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę oraz opisem e równe 1 V co oznacza że źródło wymusza napięcie jednego wolta między górnym i dolnym przewodem obwodu.
Od górnego bieguna źródła napięciowego przewód biegnie w górę a następnie w prawo na którym włączony jest pierwszy rezystor oznaczony jako R1 równe 2 omy przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem.
Za rezystorem R1 przewód biegnie dalej w prawo do węzła z którego w dół odchodzi pionowa gałąź zawierająca drugi rezystor oznaczony jako R2 równe 2 omy którego dolny koniec połączony jest z dolnym przewodem obwodu.
Od węzła nad rezystorem R2 przewód biegnie dalej w prawo do idealnego źródła prądowego przedstawionego jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę oraz opisem j równe 1 A co oznacza że źródło wymusza prąd jednego ampera płynący w górnej gałęzi.
Dolny biegun źródła prądowego jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu który biegnie w lewo do dolnego końca rezystora R2 oraz dalej do dolnego bieguna źródła napięciowego zamykając pętlę w której prąd wymuszany przez źródło prądowe i napięcie e równe 1 V rozkłada się na elementy R1 i R2.


#E04_03.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z trzech równoległych gałęzi zawierających dwa idealne źródła prądowe o wartościach j1 równe 2 ampery i j2 równe 1 amper oraz jedno idealne źródło napięciowe e równe 1 wolt a także trzy rezystory o oporach R1 równe 12 omów R2 równe 2 omy i R3 równe 4 omy.
Po lewej stronie obwodu znajduje się pierwsza pionowa gałąź w której w dolnej części umieszczono idealne źródło prądowe j1 równe 2 A przedstawione jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę co oznacza że źródło wymusza prąd o natężeniu dwóch amperów płynący od dołu do góry między dolnym i górnym węzłem.
W środkowej gałęzi między tymi samymi górnym i dolnym węzłem znajduje się rezystor oznaczony jako R1 równe 12 omów przedstawiony jako prostokąt z odpowiednim napisem który jest połączony równolegle z pierwszym źródłem prądowym.
Jeszcze bardziej na prawo w kolejnej pionowej gałęzi znajduje się rezystor R2 równe 2 omy połączony szeregowo z idealnym źródłem napięciowym e równe 1 V którego symbol stanowi koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę a napis e równe 1 V wskazuje że różnica potencjałów w tej gałęzi wynosi jeden wolt.
Po prawej stronie obwodu umieszczono następną pionową gałąź zawierającą rezystor R3 równe 4 omy przedstawiony jako prostokąt z odpowiednim napisem który jest również połączony równolegle z pozostałymi elementami między wspólnym górnym i dolnym węzłem.
Najbardziej po prawej stronie znajduje się druga gałąź ze źródłem prądowym j2 równe 1 A przedstawionym jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę co oznacza że źródło wymusza prąd jednego ampera między tymi samymi węzłami.
Górne końce wszystkich gałęzi są połączone jednym poziomym przewodem a ich dolne końce drugim poziomym przewodem co tworzy układ równoległy w którym prądy źródeł j1 i j2 oraz prądy płynące przez rezystory R1 R2 R3 i źródło napięciowe e równe 1 V sumują się w węzłach górnym i dolnym.


#E04_04.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z dwóch idealnych źródeł prądowych o wartościach j1 równe 2 ampery i j2 równe 1 amper jednego idealnego źródła napięciowego e równe 1 wolt oraz pięciu rezystorów o oporach R1 równe 1 om R2 równe 2 omy R3 równe 4 omy R4 równe 1 om i R5 równe 2 omy połączonych w układzie równoległym z dodatkowymi rezystorami w gałęzi górnej.
Po lewej stronie znajduje się pierwsza pionowa gałąź w której dolna część zawiera idealne źródło prądowe j1 równe 2 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę co oznacza że wymusza ono prąd dwóch amperów między dolnym i górnym węzłem.
Równolegle do tego źródła w drugiej pionowej gałęzi umieszczono rezystor R1 równe 1 om przedstawiony jako prostokąt z odpowiednim napisem którego końce są połączone z tym samym górnym i dolnym przewodem.
Od górnego węzła nad rezystorem R1 biegnie poziomy przewód w prawo w którym włączono rezystor R4 równe 1 om dzięki czemu powstaje dodatkowy opór w gałęzi górnej między lewą częścią obwodu a środkową częścią z rezystorem R2 i źródłem napięciowym.
W środkowej pionowej gałęzi znajduje się rezystor R2 równe 2 omy umieszczony między górnym i środkowym węzłem a poniżej w tej samej gałęzi umieszczono idealne źródło napięciowe e równe 1 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun połączony jest z dolnym poziomym przewodem obwodu.
Od górnego końca rezystora R2 przewód biegnie w prawo przez rezystor R5 równe 2 omy tworząc górną gałąź łączącą środkową część obwodu z prawą częścią zawierającą rezystor R3 i źródło prądowe j2.
W prawej pionowej gałęzi pomiędzy górnym i dolnym przewodem umieszczono rezystor R3 równe 4 omy przedstawiony jako prostokąt z odpowiednim napisem.
Najbardziej po prawej stronie znajduje się druga pionowa gałąź zawierająca idealne źródło prądowe j2 równe 1 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę co oznacza że źródło wymusza prąd jednego ampera między wspólnym dolnym i górnym węzłem.
Górne końce wszystkich gałęzi łączą się we wspólnym górnym przewodzie a ich dolne końce w dolnym przewodzie dzięki czemu prądy ze źródeł j1 i j2 oraz prądy płynące przez rezystory R1 R2 R3 R4 R5 i źródło napięciowe e równe 1 V sumują się w węzłach górnym i dolnym tworząc złożony układ równoległo szeregowy.


#E04_05.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający dwa idealne źródła napięciowe o wartościach e1 równe 1 wolt i e2 równe 3 wolty oraz trzy rezystory o oporach R1 równe 2 omy R2 równe 20 omów i R3 równe 30 omów połączone w jednej zamkniętej pętli.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe e1 równe 1 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę co oznacza że wymusza ono napięcie jednego wolta pomiędzy dolnym a górnym przewodem obwodu.
Od górnego bieguna źródła e1 przewód biegnie w górę a następnie poziomo w prawo na którym włączony jest pierwszy rezystor oznaczony jako R1 równe 2 omy przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem.
Za rezystorem R1 przewód biegnie dalej w prawo do węzła z którego w dół odchodzi pionowa gałąź zawierająca rezystor R2 równe 20 omów którego dolny koniec połączony jest z dolnym poziomym przewodem obwodu.
Od tego samego węzła górny przewód biegnie dalej w prawo przez kolejny rezystor oznaczony jako R3 równe 30 omów którego prawy koniec jest połączony z górnym biegunem drugiego źródła napięciowego.
Po prawej stronie obwodu znajduje się drugie idealne źródło napięciowe e2 równe 3 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę co oznacza że wymusza ono napięcie trzech woltów między swoim dolnym i górnym biegunem.
Dolne końce źródeł napięciowych e1 i e2 oraz rezystora R2 są połączone wspólnym dolnym przewodem który biegnie poziomo od lewej do prawej strony zamykając pętlę obwodu w której prąd płynie kolejno przez elementy e1 R1 R3 e2 oraz R2.


#E04_06.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający dwa idealne źródła prądowe o wartościach j1 równe 2 ampery i j2 równe 1 amper dwa rezystory o oporach R1 równe 1 om i R2 równe 1 om oraz jedno idealne źródło napięciowe o wartości e równe 1 wolt połączone w jednej pętli.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło prądowe j1 równe 2 A przedstawione jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę co oznacza że wymusza ono prąd dwóch amperów płynący od dolnego do górnego przewodu obwodu.
Od górnego bieguna źródła prądowego j1 przewód biegnie w prawo do pierwszego węzła z którego w dół odchodzi pionowa gałąź zawierająca rezystor oznaczony jako R1 równe 1 om którego dolny koniec jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu.
Od tego samego górnego węzła przewód biegnie dalej poziomo w prawo do idealnego źródła napięciowego e równe 1 V przedstawionego jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w lewo co oznacza że wymusza ono spadek napięcia jednego wolta w kierunku od prawej do lewej strony.
Za źródłem napięciowym w kierunku w prawo znajduje się kolejny węzeł z którego w dół odchodzi pionowa gałąź z rezystorem oznaczonym jako R2 równe 1 om którego dolny koniec również łączy się z dolnym poziomym przewodem obwodu.
Od górnego węzła nad rezystorem R2 przewód biegnie dalej w prawo do drugiego idealnego źródła prądowego oznaczonego jako j2 równe 1 A przedstawionego jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę co oznacza że wymusza ono prąd jednego ampera płynący od dołu do góry.
Dolne bieguny źródeł prądowych j1 i j2 oraz dolne końce rezystorów R1 i R2 są połączone wspólnym dolnym przewodem który zamyka pętlę obwodu tak że prądy wymuszane przez źródła prądowe rozdzielają się między gałęzie z rezystorami i źródłem napięciowym e równe 1 wolt.


#E04_07.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający idealne źródło napięciowe e1 równe 5 woltów idealne źródło prądowe j równe 1 amper oraz trzy rezystory o oporach R1 równe 5 omów R2 równe 5 omów i R3 równe 10 omów połączone w układzie mieszanym.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe e1 równe 5 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę co oznacza że wymusza ono napięcie pięciu woltów pomiędzy dolnym a górnym przewodem obwodu.
Od górnego bieguna źródła e1 przewód biegnie poziomo w prawo na którym włączony jest rezystor R1 równe 5 omów przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem a jego prawy koniec łączy się z węzłem do którego dołączone są pozostałe gałęzie.
Z tego węzła w dół odchodzi pionowa gałąź zawierająca rezystor R2 równe 5 omów którego dolny koniec połączony jest z dolnym poziomym przewodem obwodu stanowiącym powrót do dolnego bieguna źródła napięciowego.
Od tego samego węzła przewód biegnie w prawo przez rezystor R3 równe 10 omów umieszczony w górnej gałęzi którego prawy koniec połączony jest z górnym biegunem idealnego źródła prądowego j równe 1 A.
Idealne źródło prądowe j równe 1 A przedstawiono jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w prawo co oznacza że wymusza ono prąd jednego ampera płynący w poziomej gałęzi z lewej na prawą stronę między dwoma węzłami górnego przewodu.
Dolny biegun źródła prądowego jest połączony pionowym odcinkiem przewodu z dolnym poziomym przewodem obwodu dzięki czemu cały układ tworzy zamkniętą pętlę w której prądy i napięcia rozkładają się na elementy e1 R1 R2 R3 i źródło prądowe j równe 1 amper.


#E04_08.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający dwa idealne źródła napięciowe e1 równe 5 woltów i e2 równe 5 woltów jedno idealne źródło prądowe j równe 1 amper oraz pięć rezystorów o oporach R1 równe 5 omów R2 równe 5 omów R3 równe 5 omów R4 równe 10 omów i R5 równe 5 omów połączonych w rozbudowanym układzie mieszanym.
Po lewej stronie w dolnej gałęzi znajduje się idealne źródło napięciowe e1 równe 5 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun jest połączony z poziomym przewodem prowadzącym do rezystora R1 równe 5 omów w górnej lewej części obwodu.
Rezystor R1 równe 5 omów przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem łączy górny biegun źródła e1 z węzłem środkowym z którego w dół odchodzi pionowa gałąź zawierająca rezystor R2 równe 5 omów połączony dolnym końcem z dolnym poziomym przewodem obwodu.
Od tego samego środkowego węzła górny przewód biegnie w prawo do rezystora R3 równe 5 omów przedstawionego jako prostokąt którego prawy koniec łączy się z kolejnym węzłem środkowym po prawej stronie.
Między środkowym lewym i środkowym prawym węzłem w gałęzi poziomej górnej znajdują się dwa rezystory połączone szeregowo R3 równe 5 omów oraz R4 równe 10 omów przy czym R4 równe 10 omów znajduje się bliżej prawego źródła napięciowego.
Ze środkowego prawego węzła pionowo w dół biegnie gałąź z rezystorem R5 równe 5 omów którego dolny koniec połączony jest z dolnym przewodem obwodu równolegle do rezystora R2 równe 5 omów.
Po prawej stronie w dolnej gałęzi znajduje się drugie idealne źródło napięciowe e2 równe 5 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun łączy się z prawym końcem rezystora R4 równe 10 omów.
W górnej części obwodu nad rezystorami R3 i R4 umieszczono dodatkową gałąź zawierającą idealne źródło prądowe j równe 1 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w prawo które jest włączone między środkowym lewym a środkowym prawym węzłem górnego przewodu i wymusza prąd jednego ampera płynący wzdłuż tej gałęzi.
Dolny poziomy przewód obwodu łączy dolne bieguny obu źródeł napięciowych e1 i e2 oraz dolne końce rezystorów R2 i R5 zamykając pętlę w której prądy wymuszane przez źródło prądowe i napięcia e1 oraz e2 rozdzielają się między wszystkie gałęzie rezystorowe.


#E05_01.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający dwa idealne źródła napięciowe o wartościach e1 równe 1 wolt i e2 równe 2 wolty oraz trzy rezystory o oporach R1 równe 1 om R2 równe 2 omy i R3 równe 4 omy połączone w dwóch równoległych gałęziach.
Po lewej stronie w dolnej części znajduje się idealne źródło napięciowe e1 równe 1 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun jest połączony z rezystorem R1 równe 1 om umieszczonym powyżej w tej samej pionowej gałęzi.
Rezystor R1 równe 1 om przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem łączy górny biegun źródła e1 z górnym przewodem obwodu tworząc lewą gałąź zawierającą źródło napięcia i rezystor połączone szeregowo.
Po prawej stronie obwodu w dolnej części znajduje się drugie idealne źródło napięciowe e2 równe 2 V także przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun jest połączony z rezystorem R3 równe 4 omy umieszczonym w górnej części prawej pionowej gałęzi.
Rezystor R3 równe 4 omy łączy górny biegun źródła e2 z górnym przewodem obwodu tworząc prawą gałąź zawierającą źródło napięcia 2 wolty i rezystor 4 omy połączone szeregowo.
Między lewą a prawą gałęzią równolegle do źródeł e1 i e2 umieszczono środkową pionową gałąź zawierającą rezystor R2 równe 2 omy którego górny koniec jest połączony z górnym wspólnym przewodem a dolny z dolnym przewodem obwodu.
Górne końce rezystorów R1 R2 i R3 są połączone wspólnym przewodem natomiast dolne bieguny źródeł napięciowych e1 i e2 oraz dolny koniec rezystora R2 są połączone drugim wspólnym przewodem co oznacza że wszystkie trzy gałęzie tworzą układ równoległy z dwoma szeregami źródło plus rezystor oraz jednym samym rezystorem.


#E05_02.jpg
Schemat przedstawia rozbudowany obwód prądu stałego zawierający trzy idealne źródła napięciowe o wartościach e1 równe 1 wolt e2 równe 2 wolty i e3 równe 3 wolty oraz sześć rezystorów o oporach R1 równe 1 om R2 równe 2 omy R3 równe 3 omy R4 równe 4 omy R5 równe 5 omów i R6 równe 6 omów połączonych w kilku gałęziach poziomych i pionowych.
Po lewej stronie w dolnej części znajduje się pierwsze idealne źródło napięciowe e1 równe 1 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun jest połączony z rezystorem R1 równe 1 om umieszczonym powyżej w tej samej pionowej gałęzi a jego dolny biegun z dolnym poziomym przewodem obwodu.
Rezystor R1 równe 1 om przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem łączy górny biegun źródła e1 z górnym węzłem po lewej stronie od którego w prawo w górnej części obwodu biegnie poziomy przewód prowadzący do rezystora R3 równe 3 omy.
W środkowej pionowej gałęzi pomiędzy górnym i środkowym węzłem umieszczono rezystor R2 równe 2 omy natomiast pomiędzy środkowym węzłem a dolnym przewodem obwodu znajduje się drugie idealne źródło napięciowe e2 równe 2 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę.
W dolnej części środkowej gałęzi poniżej źródła e2 umieszczono rezystor R4 równe 4 omy którego dolny koniec jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu co tworzy dodatkową gałąź rezystancyjną równoległą do części układu z pozostałymi źródłami.
Od środkowego węzła między R2 a R4 biegnie poziomy przewód w prawo w którym znajduje się rezystor R6 równe 6 omów łączący ten węzeł ze środkowym węzłem prawej części obwodu.
Po prawej stronie w dolnej części obwodu znajduje się trzeci idealny źródło napięciowe e3 równe 3 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun połączony jest z dolnym poziomym przewodem a górny z węzłem po prawej stronie rezystora R3.
Pomiędzy górnym węzłem środkowym a górnym węzłem po prawej stronie znajduje się rezystor R3 równe 3 omy włączony w górnej poziomej gałęzi natomiast w prawej pionowej gałęzi pomiędzy górnym i dolnym przewodem obwodu umieszczono rezystor R5 równe 5 omów którego środkowy punkt łączy się z prawym końcem rezystora R6.
Górne końce gałęzi z rezystorami R1 R2 R3 oraz źródłem e3 są połączone wspólnym górnym przewodem natomiast dolne bieguny źródeł napięciowych e1 i e2 oraz dolne końce rezystorów R4 i R5 są połączone wspólnym dolnym przewodem dzięki czemu wszystkie gałęzie tworzą złożony układ równoległo szeregowy pozwalający analizować rozkład prądów i napięć.


#E05_03.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający dwa idealne źródła napięciowe o wartościach e1 równe 1 wolt i e2 równe 2 wolty jedno idealne źródło prądowe j1 równe 2 ampery oraz trzy rezystory o oporach R1 równe 1 om R2 równe 2 omy i R3 równe 3 omy oraz R4 równe 4 omy połączone w kilku gałęziach pionowych i poziomych.
Po lewej stronie w dolnej części znajduje się idealne źródło napięciowe e1 równe 1 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun jest połączony z rezystorem R1 równe 1 om umieszczonym powyżej w tej samej pionowej gałęzi a dolny biegun z dolnym poziomym przewodem obwodu.
Rezystor R1 równe 1 om łączy górny biegun źródła e1 z górnym węzłem po lewej stronie z którego w prawo w górnej części biegnie poziomy przewód prowadzący do rezystora R2 równe 2 omy umieszczonego w górnej gałęzi środkowej.
W środkowej pionowej gałęzi pomiędzy górnym i środkowym węzłem znajduje się idealne źródło prądowe j1 równe 2 A przedstawione jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę a poniżej między środkowym węzłem a dolnym przewodem obwodu umieszczono rezystor R4 równe 4 omy.
Od środkowego węzła między źródłem prądowym j1 a rezystorem R4 biegnie poziomy przewód w prawo w którym znajduje się rezystor R3 równe 3 omy łączący tę środkową gałąź z prawą pionową częścią obwodu.
Po prawej stronie w dolnej części obwodu znajduje się drugie idealne źródło napięciowe e2 równe 2 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu w dolnej części prawej gałęzi natomiast nad nim znajduje się pionowy odcinek przewodu łączący się z prawym końcem rezystora R3.
W górnej prawej części obwodu nad źródłem e2 i po prawej stronie rezystora R2 biegnie pionowa gałąź łącząca górny węzeł z węzłem nad źródłem e2 dzięki czemu rezystor R2 równe 2 omy łączy górny węzeł lewy z górnym węzłem prawej części gdzie znajduje się źródło e3 o wartości 3 woltów.
Górne końce rezystora R1 źródła prądowego j1 oraz rezystora R2 są połączone wspólnym górnym przewodem natomiast dolne bieguny źródeł napięciowych e1 i e2 i dolny koniec rezystora R4 są połączone dolnym przewodem obwodu co tworzy złożony układ równoległo szeregowy pozwalający analizować wpływ źródeł prądowego i napięciowych na prądy w poszczególnych gałęziach.


#E05_04.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający idealne źródło prądowe o wartości j1 równe 2 ampery idealne źródło napięciowe e1 równe 3 wolty oraz cztery rezystory o oporach R1 równe 2 omy R2 równe 4 omy R3 równe 6 omów i R4 równe 8 omów połączonych w kilku gałęziach tworzących zamkniętą pętlę.
W górnej lewej części obwodu znajduje się idealne źródło prądowe j1 równe 2 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w lewo które włączone jest w poziomej gałęzi górnej i wymusza prąd dwóch amperów płynący od prawej do lewej między dwoma węzłami górnego przewodu.
Na prawo od źródła prądowego w tej samej górnej gałęzi znajduje się rezystor R1 równe 2 omy przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem którego lewy koniec jest połączony z wyjściem źródła prądowego a prawy z węzłem górnym po prawej stronie.
Poniżej środkowej części obwodu w lewej pionowej gałęzi umieszczono rezystor R3 równe 6 omów którego górny koniec połączony jest z lewym dolnym węzłem a dolny z dolnym poziomym przewodem obwodu.
W środkowej pionowej gałęzi między lewym górnym a środkowym węzłem znajduje się rezystor R2 równe 4 omy natomiast pomiędzy środkowym węzłem a dolnym przewodem obwodu znajduje się rezystor R4 równe 8 omów przedstawiony również jako prostokąt z odpowiednim napisem.
Po prawej stronie schematu między środkowym węzłem a prawym górnym węzłem włączone jest idealne źródło napięciowe e1 równe 3 V przedstawione jako koło ze strzałką skierowaną w lewo co oznacza że wymusza ono spadek napięcia trzech woltów w kierunku od prawego węzła do węzła środkowego.
Górny przewód obwodu łączy rezystor R1 ze źródłem prądowym j1 oraz prawym biegunem źródła napięciowego e1 natomiast dolny przewód łączy dolne końce rezystorów R3 i R4 zamykając pętlę dzięki czemu prąd wymuszony przez źródło prądowe rozdziela się pomiędzy gałęzie z rezystorami i źródłem napięciowym.


#E05_05.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający dwa idealne źródła prądowe o wartościach j1 równe 2 ampery i j2 równe 1 amper oraz trzy rezystory o oporach R1 równe 2 omy R2 równe 4 omy i R4 równe 8 omów połączonych w układzie mieszanym z kilkoma gałęziami.
W górnej lewej części obwodu znajduje się idealne źródło prądowe j1 równe 2 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w lewo które jest włączone w górnej poziomej gałęzi i wymusza prąd dwóch amperów płynący od prawego węzła górnego do lewego.
Na prawo od źródła j1 w tej samej górnej gałęzi znajduje się rezystor R1 równe 2 omy przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem którego prawy koniec połączony jest z prawym górnym węzłem obwodu.
Pomiędzy lewym i prawym węzłem środkowym znajduje się rezystor R2 równe 4 omy umieszczony w środkowej poziomej gałęzi którego końce są połączone z tymi samymi węzłami co końce rezystora R1 i źródła prądowego j1 lecz na niższym poziomie.
W lewej pionowej gałęzi pomiędzy lewym środkowym węzłem a dolnym przewodem obwodu znajduje się rezystor R4 równe 8 omów którego dolny koniec jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu.
Po prawej stronie w pionowej gałęzi pomiędzy prawym środkowym węzłem a dolnym przewodem umieszczono drugie idealne źródło prądowe j2 równe 1 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę co oznacza że wymusza ono prąd jednego ampera płynący od dolnego przewodu do węzła środkowego po prawej stronie.
Górny przewód obwodu łączy źródło prądowe j1 i rezystor R1 natomiast dolny przewód obwodu łączy dolny koniec rezystora R4 z dolnym biegunem źródła prądowego j2 zamykając pętlę w której prądy wymuszane przez źródła rozdzielają się między gałęzie z rezystorami R1 R2 i R4.


#E05_06.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający dwa idealne źródła prądowe o wartościach j1 równe 2 ampery i j2 równe 1 amper jedno idealne źródło napięciowe e3 równe 3 wolty oraz pięć rezystorów o oporach R1 równe 2 omy R2 równe 4 omy R3 równe 6 omów R4 równe 8 omów i R5 równe 8 omów połączonych w rozbudowanym układzie wielogałęziowym.
W górnej lewej części schematu znajduje się idealne źródło prądowe j1 równe 2 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w lewo które jest włączone w górnej poziomej gałęzi obwodu i wymusza prąd dwóch amperów płynący od prawego do lewego węzła górnego.
Na prawo od źródła j1 w tej samej górnej gałęzi umieszczono rezystor R1 równe 2 omy przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem którego prawy koniec połączony jest z prawym górnym węzłem obwodu.
Poniżej tej gałęzi między lewym i prawym środkowym węzłem włączony jest rezystor R2 równe 4 omy tworzący równoległą ścieżkę przewodzenia między tymi węzłami.
Jeszcze niżej między lewym dolnym węzłem środkowym a prawym dolnym węzłem środkowym znajduje się rezystor R3 równe 6 omów w który włączono szeregowo idealne źródło napięciowe e3 równe 3 V przedstawione jako koło ze strzałką skierowaną w lewo co oznacza że wymusza ono spadek napięcia trzech woltów od prawego do lewego końca.
W lewej części obwodu pod węzłem środkowym znajduje się rezystor R4 równe 8 omów umieszczony w pionowej gałęzi której dolny koniec połączony jest z dolnym poziomym przewodem obwodu.
Po prawej stronie w pionowej gałęzi pomiędzy środkowym węzłem a dolnym przewodem umieszczono rezystor R5 równe 8 omów którego dolny koniec łączy się z dolnym poziomym przewodem obwodu równolegle do dolnego końca rezystora R4.
Najbardziej po prawej stronie w dolnej pionowej gałęzi znajduje się idealne źródło prądowe j2 równe 1 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę które wymusza prąd jednego ampera płynący od dolnego przewodu do środkowego węzła prawej strony.
Górny przewód obwodu łączy źródło prądowe j1 i rezystor R1 natomiast dolny przewód obwodu łączy dolne końce rezystorów R4 i R5 oraz dolny biegun źródła prądowego j2 zamykając pętlę w której prądy wymuszane przez źródła prądowe i napięcie e3 dzielą się pomiędzy wszystkie gałęzie rezystorowe.


#E06_01.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego złożony z idealnego źródła napięciowego e równe 5 woltów dwóch rezystorów o oporach 10 omów i 20 omów oraz sterowanego źródła napięciowego którego wartość zależy od prądu i1 płynącego przez jeden z rezystorów.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe e równe 5 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun łączy się z górnym poziomym przewodem obwodu a dolny z dolnym poziomym przewodem.
Od górnego bieguna źródła napięciowego przewód biegnie w prawo przez rezystor R1 o wartości 10 omów przedstawiony jako prostokąt z napisem R1 równe 10 omów nad którym zaznaczono strzałkę i symbol i1 określające kierunek prądu i1 płynącego z lewej do prawej.
Za rezystorem 10 omów w górnej gałęzi znajduje się symbol sterowanego źródła napięciowego w postaci rombu ze strzałką skierowaną w prawo oraz opisem e2 równe 5 omów razy i1 co oznacza że napięcie tego źródła jest proporcjonalne do prądu i1 z wzmocnieniem pięć omów.
Dolna gałąź obwodu zawiera drugi rezystor oznaczony w rysunku również jako R1 o wartości 20 omów umieszczony pomiędzy dolnym biegunem źródła napięciowego a prawym węzłem obwodu i przedstawiony jako prostokąt z napisem R1 równe 20 omów.
Prawy koniec sterowanego źródła napięciowego oraz prawy koniec dolnego rezystora 20 omów są połączone ze sobą tworząc wspólny prawy węzeł który następnie przewodem powraca do dolnego bieguna źródła napięciowego e równe 5 V zamykając pętlę obwodu.


#E06_02.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający idealne źródło napięciowe e równe 5 woltów jedno idealne źródło prądowe j1 równe 2 ampery sterowane źródło prądowe j5 równe 5 razy i1 oraz pięć rezystorów o oporach R1 równe 1 om R2 równe 2 omy R3 równe 3 omy R4 równe 4 omy i R5 równe 5 omów połączonych w kilku gałęziach.
Po lewej stronie w dolnej części obwodu znajduje się idealne źródło napięciowe e równe 5 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun łączy się z górnym poziomym przewodem obwodu a dolny z dolnym przewodem.
Od górnego bieguna źródła napięciowego przewód biegnie w prawo przez rezystor R1 równe 1 om przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem nad którym zaznaczono strzałkę i symbol i1 określające prąd i1 płynący z lewej do prawej.
Za rezystorem R1 w górnej gałęzi znajduje się kolejny rezystor R2 równe 2 omy a następnie rezystor R3 równe 3 omy dzięki czemu trzy rezystory R1 R2 R3 są połączone szeregowo w górnej części obwodu.
W węźle pomiędzy rezystorami R1 i R2 w dół odchodzi pionowa gałąź zawierająca idealne źródło prądowe j1 równe 2 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu.
W węźle pomiędzy rezystorami R2 i R3 w dół odchodzi kolejna pionowa gałąź zawierająca rezystor R4 równe 4 omy którego dolny koniec jest połączony z dolnym przewodem obwodu.
Za rezystorem R3 górny przewód biegnie dalej w prawo do węzła z którego w dół odchodzi pionowa gałąź zawierająca rezystor R5 równe 5 omów połączony dolnym końcem z dolnym przewodem obwodu.
Na samym prawym krańcu obwodu znajduje się sterowane źródło prądowe j5 przedstawione jako romb z wpisaną strzałką skierowaną w górę oraz opisem j5 równe 5 razy i1 co oznacza że natężenie tego źródła jest pięciokrotnie większe od prądu i1 płynącego przez rezystor R1 a jego dolny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu.
Górny przewód obwodu łączy kolejno rezystory R1 R2 R3 oraz górny biegun źródła prądowego j5 natomiast dolny przewód łączy dolne bieguny źródła napięciowego e rezystorów R4 i R5 oraz źródeł prądowych j1 i j5 zamykając pętlę w której prąd zasilania oraz prądy sterowane rozdzielają się między wszystkie gałęzie.


#E06_03.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający idealne źródło prądowe j1 równe 2 ampery dwa rezystory o oporach R1 równe 3 omy oraz R2 równe 6 omów połączone szeregowo w pionowej gałęzi oraz sterowane źródło prądowe j2 którego wartość zależy od napięcia między zaciskami A i B.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło prądowe j1 równe 2 A przedstawione jako podwójne koło z umieszczoną w środku strzałką skierowaną w górę co oznacza że wymusza ono prąd o natężeniu dwóch amperów płynący od dolnego przewodu obwodu do górnego.
Po prawej stronie obwodu znajduje się sterowane źródło prądowe przedstawione jako romb ze strzałką skierowaną w górę oraz opisem j2 równe 0 przecinek 5 siemens razy uBA co oznacza że natężenie prądu j2 wynosi 0 przecinek 5 siemensa pomnożone przez napięcie między punktami B i A.
Między górnym i dolnym przewodem obwodu w środkowej części umieszczono pionową gałąź z dwoma rezystorami połączonymi szeregowo górny rezystor ma wartość R1 równe 3 omy a dolny R2 równe 6 omów oba przedstawione są prostokątami z odpowiednimi napisami.
Punkt połączenia rezystorów R1 i R2 został wyprowadzony w prawo i oznaczony literą A natomiast dolny węzeł przy dolnym końcu rezystora R2 wyprowadzono w prawo i oznaczono literą B tworząc w ten sposób zaciski pomiarowe napięcia uBA które steruje źródłem prądowym j2.
Górne końce źródła prądowego j1 rezystora R1 oraz źródła prądowego j2 są połączone wspólnym górnym przewodem natomiast dolne końce źródła j1 rezystora R2 oraz źródła j2 są połączone dolnym przewodem co tworzy zamkniętą pętlę w której prąd wymuszany przez źródła rozdziela się między gałąź rezystorową i sterowane źródło prądowe.


#E06_04.jpg
Schemat przedstawia obwód prądu stałego zawierający dwa idealne źródła prądowe j1 równe 2 ampery i j2 równe 1 amper jedno sterowane źródło napięciowe o wartości e równe 5 razy uAB oraz trzy rezystory o oporach R1 równe 6 omów R2 równe 4 omy i R3 równe 2 omy z zaznaczonymi zaciskami A i B.
Po lewej stronie w pionowej gałęzi znajduje się idealne źródło prądowe j1 równe 2 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun połączony jest z węzłem oznaczonym literą A a górny z górnym przewodem obwodu.
Od punktu A dolny przewód biegnie w prawo do dolnego końca rezystora R1 równe 6 omów umieszczonego w pionowej środkowej gałęzi a następnie do dolnego bieguna idealnego źródła prądowego j2 równe 1 A po prawej stronie.
W środkowej pionowej gałęzi pomiędzy punktami B i dolnym przewodem znajduje się rezystor R1 równe 6 omów natomiast pomiędzy punktem B a górnym przewodem w tej samej gałęzi włączono sterowane źródło napięciowe przedstawione jako romb ze strzałką skierowaną w górę i opisem e równe 5 uAB co oznacza że napięcie tego źródła jest pięciokrotnością napięcia między zaciskami A i B.
W górnej części obwodu pomiędzy górnym biegunem źródła j1 a górnym węzłem prawej części znajduje się rezystor R2 równe 4 omy przedstawiony prostokątem którego prawy koniec łączy się z górnym węzłem prawej pionowej gałęzi.
W prawej pionowej gałęzi pomiędzy górnym węzłem a środkowym węzłem nad źródłem prądowym j2 umieszczono rezystor R3 równe 2 omy przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem.
Na samym dole prawej pionowej gałęzi znajduje się idealne źródło prądowe j2 równe 1 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę którego górny biegun jest połączony z węzłem między rezystorem R3 a środkiem obwodu a dolny z dolnym przewodem.
Punkt B leży w środkowej gałęzi pomiędzy sterowanym źródłem napięciowym a rezystorem R1 natomiast punkt A jest dolnym węzłem po lewej stronie dzięki czemu napięcie uAB wykorzystywane w opisie źródła e równe 5 uAB jest różnicą potencjałów między tymi dwoma zaznaczonymi zaciskami.


#E06_05.jpg
Schemat przedstawia rozbudowany obwód prądu stałego zawierający idealne źródło prądowe j1 równe 2 ampery idealne źródło prądowe j2 równe 1 amper sterowane źródło napięciowe o wartości e równe 5 razy uAB idealne źródło napięciowe e równe 5 woltów oraz cztery rezystory o oporach R1 równe 6 omów R2 równe 4 omy R3 równe 2 omy i R4 równe 8 omów a także zaciski A i B.
Po lewej stronie w pionowej gałęzi znajduje się idealne źródło prądowe j1 równe 2 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun połączony jest z dolnym węzłem oznaczonym literą A a górny z górnym przewodem obwodu.
Od punktu A dolny przewód biegnie w prawo i łączy się z dolnym końcem rezystora R1 równe 6 omów umieszczonego w pionowej środkowej gałęzi oraz z dolnym biegunem idealnego źródła prądowego j2 równe 1 A znajdującego się w prawym dolnym rogu obwodu.
W środkowej pionowej gałęzi pomiędzy punktem B a dolnym przewodem znajduje się rezystor R1 równe 6 omów natomiast pomiędzy punktem B a górnym przewodem w tej samej gałęzi włączono sterowane źródło napięciowe przedstawione jako romb ze strzałką skierowaną w górę i opisem e równe 5 uAB co oznacza że napięcie tego źródła jest pięciokrotnie większe od napięcia między zaciskami A i B.
Górny przewód obwodu łączy górny biegun źródła prądowego j1 z górnymi końcami sterowanego źródła napięciowego i rezystora R2 równe 4 omy oraz z górnym węzłem prawej części obwodu.
W górnej prawej gałęzi znajduje się rezystor R2 równe 4 omy połączony pomiędzy górnym węzłem środkowym a górnym węzłem prawej części gdzie zaczyna się pionowa gałąź z rezystorem R3 równe 2 omy i źródłem napięciowym e równe 5 V.
Rezystor R3 równe 2 omy jest umieszczony w prawej pionowej gałęzi pomiędzy górnym przewodem a środkowym węzłem nad źródłem prądowym j2 natomiast poniżej tego węzła w tej samej gałęzi biegnie pionowy przewód do dolnego przewodu obwodu.
Między środkowym węzłem prawej gałęzi a dolnym przewodem poniżej źródła prądowego j2 znajduje się rezystor R4 równe 8 omów włączony szeregowo z idealnym źródłem napięciowym e równe 5 V przedstawionym jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę.
Idealne źródło prądowe j2 równe 1 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę włączone jest w pionowej gałęzi po prawej stronie między dolnym przewodem a środkowym węzłem prawej części obwodu.
Punkt B jest węzłem pośrednim w środkowej gałęzi między sterowanym źródłem napięciowym a rezystorem R1 natomiast punkt A jest dolnym węzłem po lewej stronie dzięki czemu napięcie uAB wykorzystywane w opisie źródła e równe 5 uAB jest różnicą potencjałów między tymi dwoma zaznaczonymi zaciskami.


#E07_01.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym zasilającym dzielnik napięciowy złożony z dwóch rezystorów R1 równe 80 omów i R2 równe 40 omów oraz idealnym źródłem napięciowym e równe 1 wolt podłączonym do wejścia wzmacniacza.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe e równe 1 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun połączony jest z górnym przewodem obwodu a dolny z dolnym przewodem odniesienia.
W górnej części schematu umieszczono symbol wzmacniacza operacyjnego w postaci trójkąta skierowanego w prawo z wejściami oznaczonymi plus i minus przy czym wejście ujemne minus jest sprzężone zwrotnie z wyjściem przez przewód tworzący pętlę wokół trójkąta.
Wejście dodatnie plus wzmacniacza jest podłączone do górnego przewodu obwodu związanego z górnym biegunem źródła napięciowego e równe 1 V natomiast wyjście wzmacniacza jest połączone z górnym końcem rezystora R1 równe 80 omów.
W prawej pionowej gałęzi znajduje się dzielnik rezystancyjny złożony z dwóch rezystorów połączonych szeregowo górny rezystor ma wartość R1 równe 80 omów a dolny R2 równe 40 omów oba przedstawione są prostokątami z odpowiednimi napisami.
Dolny koniec rezystora R2 równe 40 omów jest połączony z dolnym przewodem obwodu który pełni rolę wspólnej masy natomiast punkt połączenia rezystorów R1 i R2 jest sprzężony z wejściem ujemnym wzmacniacza operacyjnego przez przewód tworzący pętlę sprzężenia zwrotnego.
Cały obwód reprezentuje klasyczny nieodwracający wzmacniacz operacyjny w którym sygnał wejściowy e równe 1 V jest podawany na wejście dodatnie a wzmocnienie ustalone jest przez stosunek rezystorów R1 i R2.


#E07_02.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym zasilającym dzielnik napięciowy złożony z trzech rezystorów R1 równe 4 omy R2 równe 1 om i R3 równe 9 omów oraz dodatkowego rezystora R4 równe 1 om z zaznaczonymi zaciskami wyjściowymi A i B a całość zasilana jest idealnym źródłem napięciowym e równe 5 woltów.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe e równe 5 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun łączy się z górnym przewodem obwodu a dolny z dolnym przewodem odniesienia.
W górnej lewej części obwodu na górnym przewodzie umieszczono rezystor R1 równe 4 omy przedstawiony prostokątem z napisem R1 równe 4 omy którego prawy koniec łączy się z węzłem z którego w dół odchodzi rezystor R2 równe 1 om.
Rezystor R2 równe 1 om tworzy pionową gałąź między górnym węzłem a środkowym węzłem który jest jednocześnie połączony z dolnym końcem rezystora R3 równe 9 omów i górnym końcem rezystora R4 równe 1 om oraz z wejściem ujemnym minus wzmacniacza operacyjnego.
W prawej górnej części schematu znajduje się symbol wzmacniacza operacyjnego w postaci trójkąta skierowanego w prawo jego wejście dodatnie plus jest połączone z górnym węzłem nad rezystorem R2 natomiast wejście ujemne minus jest połączone ze wspomnianym środkowym węzłem oraz z końcem rezystora R3.
Rezystor R3 równe 9 omów znajduje się w poziomej gałęzi pod wyjściem wzmacniacza jego prawy koniec jest połączony z punktem A który stanowi górny zacisk wyjściowy obwodu a także z wyjściem wzmacniacza operacyjnego.
Poniżej środkowego węzła w pionowej gałęzi znajduje się rezystor R4 równe 1 om którego dolny koniec połączony jest z dolnym przewodem obwodu oraz z punktem B stanowiącym dolny zacisk wyjściowy.
Wyjście wzmacniacza operacyjnego jest połączone z punktem A oraz z końcem rezystora R3 tworząc konfigurację nieodwracającego wzmacniacza z dzielnikiem R3 i R4 w pętli sprzężenia zwrotnego oraz rezystorami R1 i R2 w torze wejściowym zasilanym przez źródło e równe 5 woltów.


#E07_03.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym pracującym w konfiguracji odwracającej z wejściem zasilanym idealnym źródłem napięciowym e równe 2 wolty poprzez rezystor R1 równe 4 omy oraz z rezystorem sprzężenia zwrotnego w górnej gałęzi i rezystorem R2 równe 2 omy podłączonym do wejścia nieodwracającego z odniesieniem do zacisku B.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe e równe 2 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego górny biegun połączony jest z górnym przewodem obwodu a dolny z dolnym przewodem zakończonym punktem B pełniącym rolę masy.
Na górnym przewodzie pomiędzy źródłem napięcia a wejściem wzmacniacza umieszczono rezystor R1 równe 4 omy przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem którego prawy koniec łączy się z węzłem będącym wejściem odwracającym minus wzmacniacza operacyjnego.
Wzmacniacz operacyjny jest narysowany jako trójkąt skierowany w prawo jego wejście odwracające minus jest połączone z węzłem za rezystorem R1 natomiast wejście nieodwracające plus jest połączone z górnym końcem rezystora R2 równe 2 omy.
Rezystor R2 równe 2 omy znajduje się w pionowej gałęzi pod wejściem dodatnim plus wzmacniacza jego dolny koniec połączony jest z dolnym przewodem obwodu i punktem B co oznacza że wejście nieodwracające jest spolaryzowane do masy poprzez ten rezystor.
Wyjście wzmacniacza operacyjnego znajduje się po prawej stronie trójkąta i jest oznaczone literą A stanowiącą zacisk wyjściowy obwodu a równocześnie połączone jest z górnym końcem dodatkowego rezystora w górnej gałęzi który przewodem wraca do węzła wejścia odwracającego minus tworząc pętlę sprzężenia zwrotnego.


#E07_04.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym pracującym w konfiguracji odwracającej zasilanym przez idealne źródło prądowe j równe 5 amperów poprzez rezystor R1 równe 1 om i z rezystorem sprzężenia zwrotnego R2 równe 9 omów oraz zaciskami wyjściowymi A i B.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło prądowe j równe 5 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu a górny z górnym końcem rezystora R1 równe 1 om.
Rezystor R1 równe 1 om jest narysowany w górnej części układu jako prostokąt którego lewy koniec łączy się ze źródłem prądowym j a prawy koniec z węzłem będącym wejściem odwracającym minus wzmacniacza operacyjnego.
Wzmacniacz operacyjny przedstawiony jest jako trójkąt skierowany w prawo jego wejście odwracające minus połączone jest z węzłem za rezystorem R1 natomiast wejście nieodwracające plus jest podłączone do dolnego przewodu obwodu zakończonego punktem B który pełni rolę masy odniesienia.
Wyjście wzmacniacza operacyjnego znajduje się po prawej stronie trójkąta i jest oznaczone literą A stanowiącą górny zacisk wyjściowy układu.
Między węzłem wejścia odwracającego a punktem A w górnej gałęzi umieszczono rezystor R2 równe 9 omów przedstawiony prostokątem z odpowiednim napisem który tworzy pętlę sprzężenia zwrotnego między wyjściem a wejściem minus wzmacniacza.
Dolny przewód obwodu łączy dolny biegun źródła prądowego j wejście dodatnie plus wzmacniacza oraz punkt B zamykając pętlę prądową w której prąd 5 amperów wymuszony przez źródło przepływa przez rezystor R1 i wprowadza sygnał do wejścia odwracającego wzmacniacza operacyjnego.


#E07_05.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym pracującym w konfiguracji odwracającej z dwoma idealnymi źródłami napięciowymi e1 równe 6 woltów i e2 równe 1 wolt oraz z rezystorem wejściowym R1 równe 1 om i rezystorem sprzężenia zwrotnego R2 równe 9 omów a wyjście oznaczono punktem A zaś punkt odniesienia punktem B.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe e1 równe 6 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu a górny z lewym końcem rezystora R1 równe 1 om.
Rezystor R1 równe 1 om jest włączony w górnej lewej gałęzi i łączy źródło e1 z węzłem wejścia odwracającego minus wzmacniacza operacyjnego.
Wzmacniacz operacyjny przedstawiony jest jako trójkąt skierowany w prawo jego wejście odwracające minus jest połączone z węzłem za rezystorem R1 oraz z lewym końcem rezystora R2 natomiast wejście nieodwracające plus jest połączone z górnym biegunem drugiego źródła napięciowego e2 równe 1 V.
Drugie idealne źródło napięciowe e2 równe 1 V znajduje się pod wzmacniaczem operacyjnym i jest przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu a górny z wejściem nieodwracającym plus wzmacniacza.
Rezystor R2 równe 9 omów znajduje się w górnej gałęzi sprzężenia zwrotnego między wyjściem wzmacniacza a wejściem odwracającym minus tworząc klasyczną pętlę ujemnego sprzężenia zwrotnego.
Wyjście wzmacniacza operacyjnego znajduje się po prawej stronie trójkąta i jest oznaczone literą A natomiast dolny wspólny przewód obwodu połączony z dolnymi biegunami obu źródeł napięciowych oznaczono jako punkt B który pełni rolę zacisku odniesienia.


#E07_06.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym z ujemnym sprzężeniem zwrotnym oraz dwoma idealnymi źródłami napięciowymi e1 równe 8 woltów i e2 równe 1 wolt połączonymi z trzema rezystorami R1 równe 1 om R2 równe 9 omów i R3 równe 4 omy oraz dodatkowym rezystorem R4 równe 1 om a wyjście układu oznaczono literą A zaś punkt odniesienia literą B.
Po lewej stronie znajduje się źródło napięciowe e1 równe 8 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun jest połączony z dolnym wspólnym przewodem obwodu a górny z lewym końcem rezystora R1 równe 1 om umieszczonego w górnej lewej gałęzi.
Rezystor R1 równe 1 om łączy źródło e1 z węzłem będącym jednocześnie wejściem odwracającym minus wzmacniacza operacyjnego oraz lewym końcem rezystora R2 równe 9 omów który znajduje się w górnej prawej gałęzi i prawym końcem połączony jest z wyjściem wzmacniacza oznaczonym punktem A tworząc pętlę sprzężenia zwrotnego.
Drugie źródło napięciowe e2 równe 1 V znajduje się w dolnej środkowej części schematu jest przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun połączony jest z dolnym przewodem obwodu (punkt B) a górny z lewym końcem rezystora R3 równe 4 omy.
Rezystor R3 równe 4 omy jest włączony poziomo pomiędzy górnym biegunem źródła e2 a węzłem przy wejściu nieodwracającym plus wzmacniacza operacyjnego do którego od dołu dołączony jest rezystor R4 równe 1 om połączony drugim końcem z dolnym przewodem obwodu i punktem B.
Wzmacniacz operacyjny narysowano jako trójkąt skierowany w prawo jego wejście odwracające minus dołączone jest do węzła za rezystorem R1 zaś wejście nieodwracające plus do węzła między rezystorami R3 i R4 natomiast wyjście znajduje się na prawej krawędzi trójkąta i oznaczone jest literą A.
Dolny wspólny przewód obwodu łączy dolne bieguny źródeł napięciowych e1 i e2 dolny koniec rezystora R4 oraz punkt B stanowiąc masę odniesienia dla całego układu.


#E07_07.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym współpracującym z idealnym źródłem prądowym j równe 2 ampery oraz trzema rezystorami R1 równe 8 omów R2 równe 4 omy i R3 równe 2 omy oraz dodatkowym rezystorem R4 równe 5 omów połączonym w gałęzi z wejściem dodatnim wzmacniacza.
Po lewej stronie w środkowej części znajduje się idealne źródło prądowe j równe 2 A przedstawione jako podwójne koło ze strzałką skierowaną w prawo którego lewy biegun połączony jest z lewym pionowym przewodem układu a prawy z węzłem między rezystorami R3 i wejściem dodatnim wzmacniacza operacyjnego.
W górnej lewej części obwodu na poziomym przewodzie umieszczono rezystor R1 równe 8 omów którego lewy koniec łączy się z lewym pionowym przewodem a prawy z węzłem stanowiącym wejście odwracające minus wzmacniacza oraz dolny koniec rezystora R2 równe 4 omy.
Rezystor R2 równe 4 omy znajduje się w górnej prawej gałęzi pomiędzy węzłem wejścia odwracającego wzmacniacza a prawym pionowym przewodem który jest jednocześnie połączony z wyjściem wzmacniacza po prawej stronie trójkąta.
W dolnej lewej gałęzi pionowej znajduje się rezystor R3 równe 2 omy którego górny koniec połączony jest z lewym biegunem źródła prądowego j natomiast dolny z dolnym przewodem obwodu będącym wspólną masą.
Wejście nieodwracające plus wzmacniacza jest połączone z górnym końcem rezystora R4 równe 5 omów którego dolny koniec jest połączony z dolnym przewodem obwodu dzięki czemu wejście plus jest spolaryzowane względem masy poprzez ten rezystor.
Wyjście wzmacniacza operacyjnego znajduje się na prawej krawędzi trójkąta i jest połączone z prawym pionowym przewodem który wraca do dolnego końca rezystora R4 oraz do dolnego końca rezystora R3 zamykając pętlę w której prąd wymuszany przez źródło j oraz sygnały z rezystorów R1 R2 R3 i R4 są przetwarzane przez wzmacniacz operacyjny.


#E07_08.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym w konfiguracji nieodwracającej zasilany idealnym źródłem napięciowym e równe 5 woltów oraz trzema rezystorami o wartościach R1 równe 6 omów R2 równe 3 omy i R3 równe 6 omów.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe e równe 5 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun połączony jest z dolnym przewodem obwodu a górny z lewym końcem rezystora R2 równe 3 omy umieszczonego w górnej lewej gałęzi.
Rezystor R2 równe 3 omy łączy źródło napięciowe e z węzłem górnym który stanowi jednocześnie wejście nieodwracające plus wzmacniacza operacyjnego oraz lewy koniec rezystora R1 równe 6 omów.
Rezystor R1 równe 6 omów znajduje się w górnej prawej części układu i jest połączony między węzłem wejścia plus a wyjściem wzmacniacza tworząc część dzielnika napięciowego w pętli sprzężenia zwrotnego.
Wzmacniacz operacyjny przedstawiony jest jako trójkąt skierowany w prawo jego wejście nieodwracające plus przyłączone jest do węzła po rezystorze R2 natomiast wejście odwracające minus jest połączone z górnym przewodem poprzez wewnętrzny symbol masy.
Wyjście wzmacniacza znajduje się na prawej krawędzi trójkąta i łączy się z prawym końcem rezystora R1 oraz z górnym przewodem wracającym do węzła nad rezystorem R2.
W dolnej części schematu pod wzmacniaczem umieszczono rezystor R3 równe 6 omów którego górny koniec połączony jest z wejściem nieodwracającym plus a dolny z dolnym przewodem obwodu pełniącym rolę masy dzięki czemu rezystory R1 i R3 tworzą dzielnik ustalający wzmocnienie napięciowe układu.


#E07_09.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym zasilanym idealnym źródłem napięciowym e równe 5 woltów oraz czterema rezystorami o wartościach R1 równe 8 omów R2 równe 4 omy R3 równe 6 omów i R4 równe 3 omy połączonymi tak aby tworzyć dzielniki napięciowe przy wejściach wzmacniacza oraz pętlę sprzężenia zwrotnego na jego wyjściu.
Po lewej stronie w dolnej części znajduje się idealne źródło napięciowe e równe 5 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu a górny z lewym końcem rezystora R3 równe 6 omów umieszczonego w dolnej gałęzi.
Rezystor R3 równe 6 omów łączy górny biegun źródła e z dolnym węzłem środkowym który jest jednocześnie dolnym końcem rezystora R4 równe 3 omy oraz punktem odniesienia wejścia nieodwracającego plus wzmacniacza.
W górnej części schematu na lewym odcinku przewodu umieszczono rezystor R1 równe 8 omów którego lewy koniec jest połączony z lewym pionowym przewodem a prawy z górnym węzłem środkowym do którego dołączony jest również lewy koniec rezystora R2 równe 4 omy i wejście odwracające minus wzmacniacza operacyjnego.
Rezystor R2 równe 4 omy znajduje się w górnej prawej gałęzi pomiędzy węzłem wejścia odwracającego a prawym pionowym przewodem który łączy się z wyjściem wzmacniacza po prawej stronie trójkąta tworząc pętlę ujemnego sprzężenia zwrotnego.
W środkowej pionowej gałęzi pomiędzy górnym węzłem środkowym a dolnym węzłem środkowym znajduje się rezystor R4 równe 3 omy którego górny koniec połączony jest z wejściem nieodwracającym plus wzmacniacza operacyjnego a dolny z dolnym węzłem wspólnym dzielącym się ze źródłem e i rezystorem R3.
Wzmacniacz operacyjny przedstawiony jest jako trójkąt skierowany w prawo jego wejście odwracające minus przyłączone jest do górnego węzła środkowego z rezystorami R1 i R2 a wejście nieodwracające plus do węzła między rezystorami R3 i R4 natomiast wyjście po prawej stronie trójkąta jest połączone z prawym pionowym przewodem zamykając obwód.


#E07_10.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym do którego podłączone są dwa idealne źródła napięciowe e1 równe 3 wolty i e2 równe 2 wolty poprzez dzielniki rezystancyjne złożone z pięciu rezystorów R1 równe 8 omów R2 równe 4 omy R3 równe 6 omów R4 równe 4 omy i R5 równe 8 omów a wyjście wzmacniacza jest połączone z prawym pionowym przewodem.
Po lewej stronie w środkowej i dolnej gałęzi umieszczono dwa idealne źródła napięciowe przedstawione jako koła z trójkątnymi strzałkami skierowanymi w prawo górne oznaczone jest e1 równe 3 V a dolne e2 równe 2 V ich lewe bieguny połączone są z lewym pionowym przewodem obwodu natomiast prawe z odpowiednimi rezystorami R3 i R4.
Rezystor R1 równe 8 omów znajduje się w górnej lewej części na poziomym przewodzie i łączy lewy pionowy przewód z górnym węzłem środkowym do którego od prawej strony dołączony jest rezystor R2 równe 4 omy oraz wejście odwracające minus wzmacniacza operacyjnego.
Rezystor R2 równe 4 omy umieszczono w górnej prawej gałęzi pomiędzy górnym węzłem środkowym a prawym pionowym przewodem który jest jednocześnie połączony z wyjściem wzmacniacza po prawej stronie trójkąta tworząc pętlę sprzężenia zwrotnego.
Rezystor R3 równe 6 omów połączony jest pomiędzy prawym biegunem źródła e1 a wejściem odwracającym minus wzmacniacza operacyjnego natomiast rezystor R4 równe 4 omy znajduje się poniżej i łączy prawy biegun źródła e2 z wejściem nieodwracającym plus wzmacniacza.
W dolnej środkowej części schematu pod wzmacniaczem umieszczono rezystor R5 równe 8 omów którego górny koniec połączony jest z wejściem nieodwracającym plus a dolny z dolnym przewodem obwodu pełniącym rolę masy odniesienia dla całego układu.
Wzmacniacz operacyjny został narysowany jako trójkąt skierowany w prawo jego wejście odwracające minus połączone jest z węzłem za rezystorami R1 R2 i R3 wejście nieodwracające plus z węzłem między rezystorami R4 i R5 natomiast wyjście z prawym pionowym przewodem zamykając obwód.


#E07_11.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym z dwoma idealnymi źródłami napięciowymi e1 równe 3 wolty i e2 równe 4 wolty oraz pięcioma rezystorami R1 równe 4 omy R2 równe 6 omów R3 równe 2 omy R4 równe 1 om i R5 równe 6 omów które tworzą dzielniki napięciowe oraz pętlę sprzężenia zwrotnego na wyjściu wzmacniacza.
Po lewej stronie w górnej i dolnej gałęzi znajdują się dwa idealne źródła napięciowe narysowane jako koła z trójkątnymi strzałkami skierowanymi w prawo górne oznaczone e1 równe 3 V a dolne e2 równe 4 V ich lewe bieguny są połączone z lewym pionowym przewodem obwodu natomiast prawe z odpowiednimi rezystorami R1 i R3.
Rezystor R1 równe 4 omy umieszczony jest w górnej środkowej części i łączy prawy biegun źródła e1 z górnym węzłem środkowym który jednocześnie jest wejściem odwracającym minus wzmacniacza oraz lewym końcem rezystora R2 równe 6 omów.
Rezystor R2 równe 6 omów znajduje się w górnej prawej gałęzi pomiędzy górnym węzłem środkowym a prawym pionowym przewodem który jest połączony z wyjściem wzmacniacza po prawej stronie trójkąta tworząc klasyczną pętlę sprzężenia zwrotnego.
Rezystor R3 równe 2 omy znajduje się w środkowej lewej części i łączy prawy biegun źródła e2 z węzłem przy wejściu nieodwracającym plus wzmacniacza z którego w dół odchodzi rezystor R4 równe 1 om połączony drugim końcem z dolnym wspólnym przewodem obwodu.
W dolnej prawej gałęzi znajduje się rezystor R5 równe 6 omów którego górny koniec jest połączony z wyjściem wzmacniacza oraz prawym pionowym przewodem a dolny z dolnym przewodem obwodu zamykając pętlę prądową.
Wzmacniacz operacyjny narysowany jest jako trójkąt skierowany w prawo jego wejście odwracające minus połączone jest z węzłem między rezystorami R1 i R2 wejście nieodwracające plus z węzłem między rezystorami R3 i R4 natomiast wyjście z prawym pionowym przewodem oraz rezystorem R5.


#E07_12.jpg
Schemat przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym współpracującym z idealnym źródłem napięciowym e równe 2 wolty oraz czterema rezystorami R1 równe 1 om R2 równe 2 omy R3 równe 3 omy i R4 równe 5 omów połączonymi w postaci dzielnika napięciowego w pętli sprzężenia zwrotnego.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe e równe 2 V przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu a górny z górnym przewodem prowadzącym do wejścia dodatniego plus wzmacniacza operacyjnego i dalej do jego wyjścia.
Wzmacniacz operacyjny jest narysowany jako trójkąt skierowany w prawo jego wejście nieodwracające plus połączone jest z górnym przewodem zasilanym z źródła e natomiast wejście odwracające minus jest połączone z węzłem pomiędzy rezystorami R1 i R2 w dolnej części układu.
Poniżej wzmacniacza znajduje się prostokątna sieć rezystorów w której rezystory R1 równe 1 om i R2 równe 2 omy są połączone szeregowo w górnej gałęzi natomiast rezystory R3 równe 3 omy i R4 równe 5 omów tworzą dwie pionowe gałęzie łączące wspólne węzły końców R1 i R2 z dolnym przewodem obwodu pełniącym rolę masy.
Górny koniec rezystora R3 jest połączony z lewym węzłem między źródłem e a początkiem rezystora R1 a dolny z dolnym przewodem obwodu natomiast górny koniec rezystora R4 łączy się z węzłem między rezystorami R1 i R2 a jego dolny koniec również z dolnym przewodem tworząc z R1 R2 i R3 dzielnik napięciowy.
Wyjście wzmacniacza operacyjnego znajduje się na prawej krawędzi trójkąta i jest połączone przewodem z górnym węzłem zasilania tworząc pętlę ujemnego sprzężenia zwrotnego która stabilizuje napięcie na wejściu odwracającym minus zgodnie z podziałem napięcia na rezystorach R1 do R4.


#E07_13.jpg
Schemat przedstawia rozbudowany obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym współpracującym z czterema idealnymi źródłami napięciowymi e1 równe 2 wolty e2 równe 4 wolty e3 równe 3 wolty i e4 równe 4 wolty oraz pięcioma rezystorami R1 równe 1 om R2 równe 2 omy R3 równe 7 omów R4 równe 4 omy i R5 równe 5 omów tworzącymi złożoną sieć wejściową i pętlę sprzężenia zwrotnego.
Po lewej stronie w górnej gałęzi umieszczono źródło napięciowe e1 równe 2 V narysowane jako koło ze strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun łączy się z dolnym przewodem obwodu a górny z lewym końcem rezystora R1 równe 1 om znajdującego się w górnej środkowej części.
Rezystor R1 równe 1 om łączy źródło e1 z węzłem który jest początkiem rezystora R2 równe 2 omy umieszczonego dalej w prawo oraz punktem przyłączenia środkowej gałęzi z rezystorem R3 równe 7 omów i źródłem e2 równe 4 V.
Poniżej R1 umieszczono źródło napięciowe e2 równe 4 V przedstawione jako koło ze strzałką skierowaną w dół którego górny biegun jest połączony z węzłem między R1 a R2 a dolny z dolnym przewodem obwodu.
Rezystor R2 równe 2 omy znajduje się w górnej prawej części układu i łączy węzeł między R1 a e2 z górnym węzłem środkowym który stanowi wejście odwracające minus wzmacniacza operacyjnego oraz lewy koniec rezystora R4 równe 4 omy położonego dalej w prawo.
W środkowej części schematu na wysokości wejścia minus znajduje się rezystor R3 równe 7 omów którego lewy koniec połączony jest z górnym biegunem kolejnego źródła napięciowego e3 równe 3 V zwróconego strzałką w dół a prawy z tym samym węzłem do którego dołączony jest rezystor R2 oraz wejście odwracające wzmacniacza.
Źródło e3 równe 3 V ma dolny biegun połączony z dolnym przewodem obwodu tworząc wraz z rezystorem R3 dodatkowe wejście sygnału na węzeł sterujący wejściem minus wzmacniacza.
W dolnej środkowej części schematu umieszczono źródło napięciowe e4 równe 4 V przedstawione jako koło ze strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu a górny z wejściem nieodwracającym plus wzmacniacza operacyjnego.
Wyjście wzmacniacza operacyjnego znajduje się na prawej krawędzi trójkąta i jest połączone z prawym pionowym przewodem na którym znajduje się rezystor R5 równe 5 omów połączony między wyjściem a dolnym przewodem obwodu oraz z prawym końcem rezystora R4 równe 4 omy w górnej prawej gałęzi który od strony lewej połączony jest z węzłem wejścia minus tworząc pętlę ujemnego sprzężenia zwrotnego.


#E08_ex3.jpg
Ilustracja składa się z czterech wykresów rozmieszczonych w układzie dwuwierszowym i dwukolumnowym które przedstawiają różne przebiegi funkcji sygnałów w czasie oznaczone na osi poziomej literą t.
Na górnym lewym wykresie pokazano funkcję s1 od t będącą schodkowym przebiegiem dyskretnym przyjmującym wartości całkowite od minus jednego do dwóch w kolejnych przedziałach czasu tak że sygnał zaczyna poniżej zera następnie stopniowo rośnie tworząc kilka poziomych „stopni” a potem ponownie opada aż do zera około t równe 8.
Na górnym prawym wykresie przedstawiono funkcję s2 od t która ma kształt odcinków prostoliniowych o nachyleniu dodatnim i ujemnym naprzemiennie sygnał startuje w pobliżu minus jednego następnie rośnie liniowo do około jeden po czym gwałtownie opada tworząc charakterystyczny „ząbkowany” przebieg powtarzający się do t równe około 10.
Dolny lewy wykres przedstawia sygnał s3 od t w postaci kilku dyskretnych impulsów zlokalizowanych w określonych chwilach czasu przy czym jeden impuls ma wartość dodatnią powyżej zera a pozostałe są ujemne poniżej osi poziomej co tworzy typowy diagram impulsów na tle osi czasu.
Na dolnym prawym wykresie znajduje się funkcja s4 od t mająca kształt podobny do górnego lewego przebiegu schodkowego lecz przesuniętego w prawo i o nieco innych poziomach wartości sygnał rośnie skokowo w kilku stopniach osiągając maksimum około dwa a następnie opada schodkami do zera w okolicach t równe 8.


#E09_01.jpg
Schemat przedstawia prosty obwód całkujący RC z idealnym źródłem napięcia e połączonym szeregowo z rezystorem R i kondensatorem C przy czym napięcie na kondensatorze oznaczono jako uc.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe e(t) przedstawione jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu a górny z lewym końcem rezystora R umieszczonego w górnej gałęzi.
Rezystor R tworzy górną poziomą gałąź obwodu jego prawy koniec połączony jest z górnym wyprowadzeniem kondensatora C narysowanego jako dwie równoległe płytki ustawione pionowo.
Dolna okładka kondensatora C połączona jest z dolnym przewodem obwodu który wraca do dolnego bieguna źródła e zamykając pętlę a przy kondensatorze zaznaczono strzałkę w górę z opisem uc wskazującą kierunek umownego dodatniego napięcia na kondensatorze.
Pod rysunkiem podano dane czasowe i parametry elementów e(t) równe funkcji skokowej jednostkowej 1(t) wolt rezystancję R równą 10 omów pojemność C równą 1 milifarad oraz warunek początkowy napięcia na kondensatorze uc w chwili zero z minusem równe zero wolt.


#E09_02.jpg
Schemat przedstawia ten sam typ obwodu RC co w poprzednim zadaniu czyli idealne źródło napięciowe e połączone szeregowo z rezystorem R oraz kondensatorem C na którym mierzone jest napięcie uc ale z innymi parametrami pobudzenia i warunkiem początkowym.
Po lewej stronie narysowano idealne źródło napięciowe e(t) w postaci koła z trójkątną strzałką skierowaną w górę którego dolny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu a górny z lewym końcem rezystora R umieszczonego w górnej gałęzi.
Rezystor R tworzy górny poziomy odcinek obwodu jego prawy koniec połączony jest z górną okładką kondensatora C narysowanego jako dwie pionowe równoległe płytki a dolna okładka kondensatora jest połączona z dolnym przewodem wracającym do dolnego bieguna źródła e.
Przy kondensatorze oznaczono strzałką skierowaną w górę napięcie uc będące napięciem na kondensatorze względem dolnego przewodu który traktowany jest jako potencjał odniesienia.
Pod rysunkiem podano zależność czasową źródła e(t) równe 5 razy funkcja skokowa jednostkowa 1(t) wolt wartość rezystancji R równa 10 omów pojemność kondensatora C równa 1 milifarad oraz warunek początkowy uc w chwili zero z minusem równy 10 wolt co oznacza że kondensator jest naładowany przed przyłożeniem wymuszenia.


#E09_03.jpg
Rysunek przedstawia prosty szeregowy obwód RL z idealnym źródłem napięciowym e(t) połączonym szeregowo z rezystorem R i cewką o indukcyjności L, w której płynie prąd iL.
Po lewej stronie narysowano idealne źródło napięciowe e w postaci koła z trójkątną strzałką skierowaną w górę, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem obwodu, a górny z lewym końcem rezystora R w górnej gałęzi.
Rezystor R stanowi górny poziomy odcinek obwodu, a jego prawy koniec połączony jest z górnym zaciskiem cewki L, narysowanej jako kilka poziomych zwojów; przy cewce zaznaczono strzałkę w dół z oznaczeniem iL wskazującą umowny kierunek prądu.
Dolny zacisk cewki L jest połączony z dolnym przewodem wracającym do dolnego zacisku źródła e, co zamyka pętlę prądową.
Pod schematem podano parametry: wymuszenie e(t) = 10·1(t) V (skok napięcia 10 V), rezystancja R = 10 Ω, indukcyjność L = 1 mH oraz warunek początkowy prądu w cewce iL(0⁻) = 0 A, co oznacza, że tuż przed włączeniem źródła prąd w cewce był równy zeru.


#E09_04.jpg
Rysunek przedstawia ten sam szeregowy obwód RL co wcześniej: idealne źródło napięciowe e(t) połączone szeregowo z rezystorem R oraz cewką o indukcyjności L, w której płynie prąd iL.
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe e narysowane jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem, a górny z lewym końcem rezystora R umieszczonego w górnej gałęzi obwodu.
Rezystor R stanowi górny poziomy odcinek obwodu i jego prawy koniec jest połączony z górnym zaciskiem cewki L narysowanej jako kilka poziomych zwojów; przy cewce zaznaczono w dół skierowaną strzałkę z oznaczeniem iL określającą umowny dodatni kierunek prądu.
Dolny zacisk cewki L jest połączony z dolnym przewodem wracającym do dolnego zacisku źródła e, co zamyka obwód prądowy.
Pod schematem podano parametry: wymuszenie e(t) = 10·1(t) V (skok napięcia 10 V), rezystancję R = 10 Ω, indukcyjność L = 1 mH oraz warunek początkowy prądu iL(0⁻) = −2 A, co oznacza że tuż przed włączeniem źródła przez cewkę płynął prąd 2 A w kierunku przeciwnym do przyjętego dodatniego.


#E09_05.jpg
Rysunek przedstawia obwód RC z idealnym źródłem napięciowym e(t) połączonym szeregowo z rezystorem R1, a w węźle za R1 równolegle połączone są rezystor R2 i kondensator C, na którym mierzone jest napięcie uc.
Po lewej stronie narysowano źródło napięcia e w postaci koła z trójkątną strzałką skierowaną w górę; dolny zacisk źródła jest połączony z dolnym przewodem obwodu, a górny z lewym końcem rezystora R1 umieszczonego w górnej gałęzi.
Rezystor R1 łączy źródło z węzłem, z którego w dół odchodzi pionowy rezystor R2 do dolnego przewodu oraz w prawo gałąź kondensatora C, przy którym zaznaczono strzałkę w górę z opisem uc jako dodatni kierunek napięcia na kondensatorze.
Dolna okładka kondensatora oraz dolny koniec rezystora R2 są połączone z dolnym przewodem, który zamyka obwód wracając do dolnego zacisku źródła e.
Pod schematem podano parametry: wymuszenie e(t) = 1·1(t) V (skok napięcia 1 V), rezystancja R1 = 10 Ω, rezystancja R2 = 20 Ω, pojemność C = 1 mF oraz warunek początkowy uc(0⁻) = 0 V oznaczający, że kondensator przed załączeniem był nienaładowany.


#E09_06.jpg
Rysunek przedstawia obwód RC z idealnym źródłem napięciowym e(t) połączonym szeregowo z rezystorem R1, a następnie w węźle za R1 równolegle do kondensatora C dołączony jest rezystor R2, tworząc dzielnik obciążony kondensatorem. 
Po lewej stronie narysowano idealne źródło napięcia e w postaci koła z trójkątną strzałką skierowaną w górę; jego dolny biegun jest połączony z dolnym przewodem obwodu, a górny biegun ze skrajnym lewym końcem rezystora R1 umieszczonego w górnej gałęzi. 
Rezystor R1 jest włączony szeregowo między źródłem a węzłem, z którego odchodzą dwie gałęzie: pionowy rezystor R2 do dolnego przewodu oraz kondensator C połączony równolegle z R2, przy czym na kondensatorze zaznaczono strzałkę w górę z opisem uc określającą dodatni kierunek napięcia. 
Dolna okładka kondensatora i dolny koniec rezystora R2 są połączone z dolnym przewodem, który zamyka obwód wracając do dolnego zacisku źródła e. 
Pod schematem podano parametry: wymuszenie e(t) = 1·1(t) V (skok napięcia 1 V), rezystancję R1 = 10 Ω, rezystancję R2 = 20 Ω, pojemność C = 1 mF oraz warunek początkowy napięcia na kondensatorze uc(0⁻) = −5 V, co oznacza że tuż przed załączeniem źródła kondensator był naładowany do −5 V.```


#E09_07.jpg
Rysunek przedstawia ten sam obwód RC co na E09_05/E09_06: idealne źródło napięciowe e(t) połączone szeregowo z rezystorem R1, a w węźle za R1 równolegle dołączone są rezystor R2 i kondensator C, na którym mierzone jest napięcie uc.
Po lewej stronie znajduje się źródło napięcia e narysowane jako koło z trójkątną strzałką skierowaną w górę; dolny zacisk źródła jest połączony z dolnym przewodem obwodu, a górny zacisk z lewym końcem rezystora R1 umieszczonego w górnej gałęzi.
Rezystor R1 łączy źródło z węzłem, z którego w dół odchodzi pionowy rezystor R2 do dolnego przewodu, a w prawo gałąź kondensatora C; przy kondensatorze zaznaczono strzałkę w górę z opisem uc określającą dodatni kierunek napięcia na kondensatorze.
Dolna okładka kondensatora C i dolny koniec rezystora R2 są połączone z dolnym przewodem, który wraca do dolnego zacisku źródła e, zamykając obwód.
Pod schematem podano parametry: wymuszenie e(t) = 1·1(t) V (skok napięcia 1 V), rezystancję R1 = 10 Ω, rezystancję R2 = 20 Ω, pojemność kondensatora C = 1 mF oraz warunek początkowy uc(0⁻) = −5 V, co oznacza że tuż przed załączeniem źródła kondensator był naładowany do −5 V przeciwnie do przyjętego dodatniego zwrotu napięcia.


#E09_08.jpg
Rysunek przedstawia obwod z idealnym zrodlem pradowym j(t), do ktorego rownolegle dolaczone sa rezystor R oraz kondensator C, a napiecie na kondensatorze oznaczono jako uc.
Po lewej stronie znajduje sie idealne zrodlo pradowe narysowane jako okrag ze strzalka skierowana w gore. Dolny zacisk zrodla jest polaczony z dolnym wezlem obwodu, a gorny z gornym wezlem, co oznacza ze zrodlo wymusza prad w galezi rownoleglej.
W srodkowej galezi umieszczono pionowy rezystor R, ktory laczy gorny i dolny wezel obwodu. Po prawej stronie znajduje sie kondensator C, rowniez podlaczony miedzy te same dwa wezly, dlatego rezystor i kondensator sa polaczone rownolegle i maja to samo napiecie.
Przy kondensatorze zaznaczono strzalke skierowana w gore z opisem uc, ktora okresla dodatni zwrot napiecia na kondensatorze. Dolna okladka kondensatora jest polaczona z dolnym wezlem, a gorna z gornym wezlem obwodu.
Pod schematem podano parametry: j(t) = 1 razy 1(t) A, R = 10 om, C = 1 mF oraz uc(0-) = 0 V. Oznacza to, ze zrodlo pradowe daje skok pradu o wartosci 1 A, a kondensator przed chwila poczatkowa byl nienaladowany.


#E09_09.jpg
Rysunek przedstawia ten sam obwod co na E09_08: idealne zrodlo pradowe j(t), a rownolegle do niego polaczone sa rezystor R oraz kondensator C, na ktorym mierzone jest napiecie uc.
Po lewej stronie znajduje sie idealne zrodlo pradowe narysowane jako okrag ze strzalka skierowana w gore. Dolny zacisk zrodla jest polaczony z dolnym wezlem obwodu, a gorny zacisk z gornym wezlem, tak ze zrodlo wymusza prad przeplywajacy w galezi rownoleglej.
Miedzy gornym i dolnym wezlem w srodkowej czesci schematu wstawiony jest pionowy rezystor R, a po prawej stronie kondensator C, rowniez podlaczony miedzy te same dwa wezly. Oznacza to, ze rezystor i kondensator sa polaczone rownolegle i maja to samo napiecie.
Przy kondensatorze narysowano strzalke skierowana w gore z opisem uc, co okresla dodatni kierunek napiecia na kondensatorze. Dolna okladka kondensatora jest polaczona z dolnym wezlem obwodu, a gorna z gornym wezlem.
Pod schematem podano parametry: j(t) = 1 razy 1(t) A, R = 10 om, C = 1 mF oraz uc(0-) = minus 2 V. Oznacza to, ze zrodlo pradowe ma skok jednostkowy pradu o wartosci 1 A, a kondensator przed chwila poczatkowa byl naladowany do napiecia minus 2 V (przeciwnie do przyjetego dodatniego zwrotu).


#E10_01.jpg
Rysunek przedstawia prosty obwod RC zbudowany jedynie z rezystora R i kondensatora C polaczonych szeregowo w jedna zamknieta petle, bez zadnego zewnetrznego zrodla wymuszenia.
W gornej galezi obwodu znajduje sie rezystor oznaczony literą R, a jego prawy koniec jest polaczony z gorna okladka kondensatora C narysowanego po prawej stronie schematu jako dwie poziome plytki.
Dolna okladka kondensatora jest polaczona z dolnym przewodem obwodu, ktory nastepnie wraca do lewego konca rezystora, tworzac zamkniety obwod, w ktorym prad plynac moze jedynie na skutek rozladowywania lub przeladowania kondensatora.
Przy kondensatorze narysowano strzalke skierowana w gore z opisem uc, co wyznacza dodatni zwrot napiecia na kondensatorze mierzony od dolnej okladki (polaczonej z dolnym przewodem) do gornej okladki.
Pod rysunkiem podano parametry elementow: rezystancja R rowna jeden kilo om, pojemnosc C rowna jeden mili farad oraz warunek poczatkowy napiecia na kondensatorze uc(0 minus) rowny dziesiec wolt, co oznacza ze w chwili tuz przed rozpoczeciem obserwacji kondensator jest naladowany do dziesieciu wolt.


#E10_02.jpg
Rysunek przedstawia prosty obwod RL zbudowany z rezystora R oraz cewki o indukcyjnosci L polaczonych szeregowo w jedna zamknieta petle, bez zadnego zewnetrznego zrodla wymuszenia.
W gornej galezi obwodu, po lewej stronie, znajduje sie rezystor oznaczony litera R, a jego prawy koniec jest polaczony z gornym zaciskiem cewki L narysowanej po prawej stronie jako kilka poziomych zwojow.
Dolny zacisk cewki jest polaczony z dolnym przewodem obwodu, ktory nastepnie wraca do lewego konca rezystora, tworzac zamkniety obwod, w ktorym prad moze plynac tylko na skutek energii zgromadzonej w polu magnetycznym cewki.
Przy cewce narysowano w dol strzalke z opisem iL, co wyznacza dodatni kierunek pradu w cewce liczony od gornego zacisku w dol do dolnego przewodu.
Pod rysunkiem podano parametry elementow: rezystancja R rowna jeden kilo om, indukcyjnosc L rowna jeden mili henr, oraz warunek poczatkowy pradu w cewce iL(0 minus) rowny dziesiec amper, co oznacza ze tuz przed poczatkiem rozwazania w cewce plynąl prad dziesiec amper w dodatnim kierunku.


#E10_03.jpg
Rysunek przedstawia szeregowy obwod RLC bez zewnetrznego zrodla, zlozony z rezystora R, cewki L i kondensatora C polaczonych w jedna zamknieta petle.
W gornej galezi umieszczono rezystor oznaczony litera R, a jego prawy koniec jest polaczony z gornym zaciskiem cewki L narysowanej po prawej stronie jako kilka poziomych zwojow; przy cewce znajduje sie strzalka skierowana w dol z opisem iL okreslajaca dodatni kierunek pradu w cewce.
Po lewej stronie schematu, miedzy gornym a dolnym przewodem, narysowano pionowo kondensator C, przy ktorym znajduje sie strzalka skierowana w gore z opisem uc wyznaczajaca dodatni zwrot napiecia na kondensatorze, liczony od dolnej okladki (polaczonej z dolnym przewodem) do gornej.
Dolny przewod obwodu laczy dolna okladke kondensatora z dolnym zaciskiem cewki L, a nastepnie wraca do lewego konca rezystora, zamykajac petle, w ktorej energia moze byc wymieniana miedzy polem elektrycznym kondensatora i polem magnetycznym cewki oraz tracona w rezystorze.
Pod rysunkiem podano parametry elementow: rezystancja R rowna jeden kilo om, indukcyjnosc L rowna jeden mili henr, pojemnosc C rowna czterdziesci mili farad, oraz warunki poczatkowe iL(0 minus) rowne dziesiec amper i uc(0 minus) rowne dziesiec wolt, co oznacza ze tuz przed chwila poczatkowa w cewce plynal prad dziesiec amper, a kondensator byl naladowany do napiecia dziesiec wolt.


#E10_04.jpg
Obwód na rysunku przedstawia szeregowe połączenie idealnego źródła napięcia o przebiegu e od t, kondensatora C, rezystora R oraz cewki L, przy czym kondensator i rezystor znajdują się w górnej gałęzi, a cewka po prawej stronie, wszędzie w jednej pętli prądowej. Po lewej stronie jest idealne źródło napięciowe narysowane jako okrąg ze strzałką skierowaną w górę, opisane jako e od t, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem obwodu, a górny z lewym zaciskiem kondensatora. Kondensator C narysowany pionowo ma dolną okładkę połączoną z dolnym przewodem, a górną z węzłem, z którego w prawo biegnie przewód do rezystora R, przy kondensatorze zaznaczono strzałkę poziomą w prawo z opisem uc, co wyznacza dodatni kierunek napięcia na kondensatorze liczony od lewego zacisku źródła w stronę rezystora. W środkowej części górnej gałęzi znajduje się prostokątny symbol rezystora R, którego prawy koniec łączy się z górnym zaciskiem cewki L umieszczonej po prawej stronie, narysowanej jako kilka poziomych zwojów, a przy cewce jest strzałka skierowana w dół z opisem iL określająca dodatni kierunek prądu w cewce. Dolny zacisk cewki L jest połączony z dolnym przewodem, który zamyka pętlę wracając do dolnego bieguna źródła napięciowego, tak że cały obwód tworzy pojedynczą szeregowo połączoną gałąź R C L zasilaną ze źródła e od t. Pod schematem podano parametry, że e od t równa się jeden razy jeden od t wolt, czyli źródło napięcia realizuje skok jednostkowy o wysokości jeden wolt, rezystancja R równa się jeden kilo om, indukcyjność L równa się jeden mili henr, pojemność C równa się dwadzieścia mili farad, a warunki początkowe są takie, że prąd w cewce iL w chwili zero minus wynosi dziesięć amperów, natomiast napięcie na kondensatorze uc w chwili zero minus równa się dziesięć wolt, co oznacza że przed chwilą włączenia źródła zarówno cewka jak i kondensator zgromadziły energię początkową.


#E10_04.jpg
Obwód na rysunku przedstawia szeregowe połączenie idealnego źródła napięcia o przebiegu e od t, kondensatora C, rezystora R oraz cewki L, przy czym kondensator i rezystor znajdują się w górnej gałęzi, a cewka po prawej stronie, wszystko w jednej pętli prądowej. 
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięciowe narysowane jako okrąg ze strzałką skierowaną w górę, opisane jako e od t, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem obwodu, a górny z lewym zaciskiem kondensatora. 
Kondensator C narysowany pionowo ma dolną okładkę połączoną z dolnym przewodem, a górną z węzłem, z którego w prawo biegnie przewód do rezystora R; przy kondensatorze zaznaczono strzałkę poziomą w prawo z opisem uc, co wyznacza dodatni kierunek napięcia na kondensatorze liczony od zacisku po stronie źródła w stronę rezystora. 
W środkowej części górnej gałęzi znajduje się prostokątny symbol rezystora R, którego prawy koniec łączy się z górnym zaciskiem cewki L położonej po prawej stronie. 
Cewka L jest narysowana jako kilka poziomych zwojów, przy niej umieszczono strzałkę skierowaną w dół z oznaczeniem iL, co określa dodatni kierunek prądu płynącego przez cewkę od góry w dół. 
Dolny zacisk cewki L jest połączony z dolnym przewodem, który wraca do dolnego bieguna źródła napięciowego, dzięki czemu cały obwód tworzy pojedynczą szeregowo połączoną gałąź R C L zasilaną ze źródła e od t. 
Pod schematem podano parametry: e od t równa się jeden razy jeden od t wolt, czyli źródło napięcia realizuje skok jednostkowy o wysokości jednego wolta, rezystancja R równa się jeden kilo om, indukcyjność L równa się jeden mili henr, pojemność C równa się dwadzieścia mili farad. 
Warunki początkowe są następujące: prąd w cewce iL w chwili zero minus wynosi dziesięć amperów, a napięcie na kondensatorze uc w chwili zero minus równa się dziesięć wolt, co oznacza, że tuż przed załączeniem źródła zarówno cewka, jak i kondensator zgromadziły energię początkową w swoich polach.


#E10_05.jpg
Rysunek przedstawia złożony obwód z idealnym źródłem prądowym j od t po lewej stronie, rezystorem R1 i cewką L w części środkowej oraz gałęzią po prawej stronie zawierającą idealne źródło napięcia e od t, kondensator C i rezystor R2. Całość jest połączona w jedną pętlę z dwoma węzłami poziomymi u góry i u dołu. 
Po lewej znajduje się idealne źródło prądowe j od t narysowane jako okrąg ze strzałką skierowaną w górę, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu, a górny z lewym końcem górnej szyny, co oznacza że źródło wtłacza prąd do górnego węzła. 
W środkowej części obwodu między górnym i dolnym węzłem wstawiony jest pionowy rezystor R1, tworząc gałąź równoległą, a obok niego po prawej stronie w tej samej parze węzłów narysowana jest cewka L jako kilka poziomych zwojów, tak że R1 i L są połączone równolegle między górnym a dolnym przewodem. 
Na prawo od cewki górny węzeł prowadzi do idealnego źródła napięcia e od t narysowanego jako okrąg z trójkątną strzałką skierowaną w lewo, co wskazuje kierunek dodatniego napięcia, a dalej z prawej strony źródła dołączony jest kondensator C narysowany pionowo, którego dolna okładka jest połączona z dolnym węzłem. 
Równolegle do kondensatora C w dolnej prawej części znajduje się rezystor R2 włączony między dolny węzeł a punkt przyłączony do prawej okładki kondensatora, dzięki czemu R2 i C są połączone równolegle między dolnym przewodem a węzłem po prawej stronie źródła napięcia. 
Pod schematem podano parametry elementów: rezystor R1 ma wartość jeden kilo om, rezystor R2 ma również wartość jeden kilo om, indukcyjność cewki L jest równa dziesięć mili henr, pojemność kondensatora C wynosi sto mili farad, źródło prądowe realizuje przebieg j od t równy dziesięć razy jeden od t amper, natomiast źródło napięciowe po prawej stronie realizuje przebieg e od t równy pięć razy jeden od t wolt.


#E11_01.jpg
Rysunek przedstawia prosty szeregowy obwód RC z idealnym źródłem napięciowym e od t, rezystorem R oraz kondensatorem C połączonymi w jedną pętlę prądową. 
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięcia narysowane jako okrąg z trójkątną strzałką skierowaną w górę i opisem e od t, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem obwodu, a górny z lewym końcem rezystora. 
W górnej gałęzi obwodu umieszczono prostokątny symbol rezystora oznaczonego literą R, którego prawy koniec jest połączony z górnym zaciskiem kondensatora narysowanego po prawej stronie jako dwie równoległe płytki. 
Dolna okładka kondensatora jest połączona z dolnym przewodem obwodu, który wraca do dolnego zacisku źródła napięcia, zamykając pętlę. 
Pod schematem podano przebieg wymuszenia i parametry elementów: e od t równa się pięć razy sinusa z argumentem dwa t wolt, rezystancja R ma wartość dziesięć om, a pojemność kondensatora C równa się sto mili farad, co oznacza że kondensator jest stosunkowo duży, a cały obwód jest pobudzany napięciem sinusoidalnym o amplitudzie pięciu woltów i pulsacji dwa. 


#E11_02.jpg
Rysunek przedstawia szeregowy obwód RL z idealnym źródłem napięciowym e od t, rezystorem R oraz cewką L połączonymi w jedną pętlę prądową. 
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięcia narysowane jako okrąg z trójkątną strzałką skierowaną w górę i opisem e od t, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem obwodu, a górny z lewym końcem rezystora. 
W górnej gałęzi obwodu umieszczono prostokątny symbol rezystora oznaczonego literą R, którego prawy koniec jest połączony z górnym zaciskiem cewki L narysowanej po prawej stronie jako kilka poziomych zwojów. 
Dolny zacisk cewki jest połączony z dolnym przewodem obwodu, który wraca do dolnego bieguna źródła napięciowego, zamykając pętlę. 
Pod schematem podano przebieg wymuszenia i parametry elementów: e od t równa się trzy razy cosinus z argumentem dziesięć t wolt, rezystancja R ma wartość dziesięć om, a indukcyjność cewki L równa się zero przecinek pięć henr, co oznacza że obwód jest pobudzany napięciem sinusoidalnym w fazie cosinus o amplitudzie trzech woltów i pulsacji dziesięć. 


#E11_03.jpg
Rysunek przedstawia szeregowy obwód RLC z idealnym źródłem napięciowym e od t, kondensatorem C, rezystorem R oraz cewką L połączonymi w jedną pętlę prądową. 
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięcia narysowane jako okrąg z trójkątną strzałką skierowaną w górę i opisem e od t, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu, a górny z lewym zaciskiem kondensatora. 
Kondensator C jest narysowany pionowo w górnej gałęzi, jego dolna okładka jest połączona z dolnym przewodem, a górna z poziomym przewodem prowadzącym w prawo do rezystora R. 
Rezystor R, oznaczony literą R, jest włączony w górnej gałęzi między kondensatorem a cewką, a jego prawy koniec łączy się z górnym zaciskiem cewki L narysowanej po prawej stronie jako kilka poziomych zwojów. 
Dolny zacisk cewki L jest połączony z dolnym przewodem obwodu, który wraca do dolnego bieguna źródła napięcia, dzięki czemu wszystkie cztery elementy tworzą jedną szeregową gałąź. 
Pod schematem podano zależność e od t równą cztery razy sinus z argumentem pięć k t wolt, co oznacza sinusoidalne wymuszenie napięciowe o amplitudzie czterech woltów i pulsacji pięć k, dalej rezystancja R równa jest jeden kilo om, indukcyjność cewki L równa się dwa henry, a pojemność kondensatora C równa się jeden mikro farad, co określa parametry obwodu rezonansowego pobudzanego sinusoidalnym napięciem. 


#E11_04.jpg
Rysunek przedstawia obwód z idealnym źródłem napięciowym e od t po lewej stronie, kondensatorem C w górnej gałęzi oraz złożoną gałęzią po prawej stronie, w której występują dwa rezystory R1 i R2 oraz cewka L. Wszystkie elementy są połączone między dwoma poziomymi węzłami, górnym i dolnym, tworząc jedną zamkniętą pętlę prądową. 
Po lewej stronie umieszczono idealne źródło napięcia narysowane jako okrąg z trójkątną strzałką skierowaną w górę i opisem e od t, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem obwodu, a górny z lewym zaciskiem kondensatora C. Kondensator C jest włączony pionowo w górnej gałęzi, jego dolna okładka jest połączona z dolnym przewodem, a górna z górnym węzłem, z którego w prawo odchodzi reszta obwodu. 
Między górnym i dolnym węzłem po prawej stronie kondensatora znajduje się pionowo ustawiony rezystor R2, tworzący samodzielną gałąź równoległą. Z tego samego górnego węzła prowadzi w prawo przewód do poziomego rezystora R1, którego prawy koniec jest połączony z górnym zaciskiem cewki L narysowanej na skraju prawej strony schematu jako kilka poziomych zwojów. Dolny zacisk cewki L jest połączony z dolnym przewodem, który wraca do dolnego bieguna źródła napięciowego, zamykając pętlę. 
Pod schematem zapisano zależność e od t równą piętnaście razy sinus z argumentem dziesięć t wolt, co oznacza że źródło napięcia dostarcza sinusoidalny sygnał o amplitudzie piętnastu woltów i pulsacji dziesięć. Rezystancja R1 ma wartość dziesięć om, rezystancja R2 ma wartość dwadzieścia om, indukcyjność cewki L wynosi trzy henry, a pojemność kondensatora C równa się dziesięć mili farad, co w pełni określa parametry elementów w tym obwodzie R L C z równoległymi rezystorami. 


#E11_05.jpg
Rysunek przedstawia rozbudowany obwód z idealnym źródłem napięciowym e od t po lewej stronie, dwoma kondensatorami C1 i C2, trzema rezystorami R1 R2 R3 oraz cewką L. Wszystkie elementy są połączone między wspólnym górnym i dolnym węzłem, tworząc jedną pętlę prądową z kilkoma gałęziami równoległymi. 
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięcia narysowane jako okrąg z trójkątną strzałką skierowaną w górę i opisem e od t, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem obwodu, a górny z lewym zaciskiem kondensatora C1. Kondensator C1 jest włączony pionowo, jego dolna okładka jest połączona z dolnym przewodem, a górna z górnym węzłem, z którego rozgałęziają się pozostałe gałęzie. 
Między górnym i dolnym węzłem w środkowej części schematu znajduje się pionowy rezystor R2, tworzący samodzielną gałąź równoległą. Równolegle do niego, ale w górnej gałęzi, po prawej stronie C1 włączony jest poziomy rezystor R1, którego prawy koniec łączy się z górnym zaciskiem cewki L narysowanej dalej po prawej stronie jako kilka poziomych zwojów. Dolny zacisk cewki L jest połączony z dolnym przewodem, dzięki czemu R1 i L tworzą wspólną ścieżkę szeregową między górnym i dolnym węzłem. 
Jeszcze dalej na prawo, z górnego końca cewki L wychodzi przewód do rezystora R3 włączonego poziomo, którego prawy koniec jest połączony z górnym zaciskiem kondensatora C2. Kondensator C2 jest narysowany pionowo po prawej stronie, jego dolna okładka jest połączona z dolnym przewodem obwodu, tak że R3 oraz C2 tworzą kolejną gałąź łączącą górny i dolny węzeł. W rezultacie układ zawiera kilka równoległych dróg przepływu prądu zasilanych z jednego źródła napięcia e od t. 
Po prawej stronie rysunku podano parametry: e od t równa się piętnaście razy sinus z argumentem dziesięć t wolt, co oznacza sinusoidalne wymuszenie napięciowe o amplitudzie piętnastu woltów i pulsacji dziesięć. Rezystancja R1 ma wartość jeden om, R2 ma wartość dwa omy, R3 ma wartość trzy omy. Indukcyjność cewki L równa się jeden henr, pojemność kondensatora C1 wynosi dwadzieścia mili farad, natomiast pojemność kondensatora C2 równa się dziesięć mili farad, co w pełni określa parametry tego wielogałęziowego obwodu R L C zasilanego sinusoidalnym źródłem napięcia. 


#E11_06.jpg
Rysunek przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym, w którym w pętli sprzężenia zwrotnego występują kondensator C oraz rezystory R2 i R3, a wejście jest zasilane ze źródła napięciowego e od t połączonego z obwodem R1 L. 
W dolnej części po prawej stronie widoczny jest symbol wzmacniacza operacyjnego w postaci trójkąta, którego dolne wejście oznaczone znakiem plus jest wejściem nieodwracającym, a górne wejście ze znakiem minus jest wejściem odwracającym. Z wyjścia wzmacniacza po prawej stronie wychodzi przewód w dół do rezystora R3 narysowanego pionowo, który następnie łączy się z dolnym węzłem obwodu. 
Wejście nieodwracające wzmacniacza jest zasilane z idealnego źródła napięcia e od t umieszczonego poniżej, narysowanego jako okrąg ze strzałką skierowaną w górę; jego górny zacisk jest połączony z wejściem plus, a dolny z dolnym węzłem. Równolegle do źródła e od t po lewej stronie do tego samego dolnego węzła dołączona jest szeregowa gałąź złożona z cewki L i rezystora R1 ustawionego pionowo nad nią, tworząca klasyczny obwód RL połączony między węzłem wejściowym a dolnym punktem odniesienia. 
Wejście odwracające wzmacniacza, oznaczone znakiem minus, jest połączone z węzłem znajdującym się nad nim, z którego w górę biegnie przewód do kondensatora C włączonego pionowo, a dalej wraca do wyjścia wzmacniacza, co tworzy część pętli sprzężenia zwrotnego. Do tego samego węzła po prawej stronie dołączony jest także rezystor R2 ustawiony pionowo, którego drugi koniec jest połączony z wyjściem wzmacniacza, tak że R2 i kondensator C współtworzą tor sprzężenia między wyjściem a wejściem odwracającym. 
Po prawej stronie schematu wypisano parametry: e od t równa się piętnaście razy sinus z argumentem dziesięć t wolt, co oznacza sinusoidalne wymuszenie napięciowe o amplitudzie piętnastu woltów i pulsacji dziesięć. Rezystancja R1 ma wartość dziesięć om, rezystancja R2 pięć omów, rezystancja R3 dwadzieścia omów, indukcyjność cewki L równa się jeden henr, a pojemność kondensatora C wynosi dziesięć mili farad, co w pełni określa parametry elementów w tym obwodzie ze wzmacniaczem operacyjnym, indukcyjnością i pojemnością. 


#E12_01.jpg
Rysunek przedstawia obwód z idealnym źródłem prądowym j od t po lewej stronie oraz dwoma kondensatorami C1 i C2 i dwoma rezystorami R1 i R2 połączonymi między dwoma poziomymi węzłami oznaczonymi literami A i B. Dolny przewód obwodu tworzy poziomą szynę od lewej do prawej strony i kończy się w punkcie B, który jest dolnym węzłem odniesienia dla całego układu. Górna szyna zaczyna się nad źródłem prądowym, biegnie w prawo nad kondensatorami i rezystorami i kończy się w punkcie A. 
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło prądowe j od t narysowane jako okrąg ze strzałką skierowaną w górę, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym węzłem B, natomiast górny z górną szyną obwodu. W środkowej części między węzłami A i B, nieco na lewo od środka, włączony jest pionowo kondensator C1, którego górna okładka jest połączona z górnym przewodem, a dolna z dolnym, oraz równolegle do niego pionowy rezystor R1, również między górnym i dolnym węzłem, tak że C1 i R1 tworzą równoległą gałąź boczną. 
Bliżej prawej strony górny przewód prowadzi do kondensatora C2 włączonego szeregowo, narysowanego pionowo, którego dolna okładka jest połączona z górną szyną po stronie lewej, a górna z krótkim odcinkiem przewodu biegnącym w prawo do rezystora R2. Rezystor R2 przedstawiony jako prostokątny symbol jest włączony poziomo między wyjściem kondensatora C2 a punktem A, stanowiącym zacisk wyjściowy obwodu. Punkt B na dolnej szynie jest drugim zaciskiem wyjściowym, tak że napięcie na wyjściu mierzy się między punktami A i B. 
Pod schematem podano parametry: przebieg źródła prądowego j od t równy jest pięć razy cosinus z argumentem tysiąc t minus czterdzieści pięć stopni amper, co oznacza prąd sinusoidalny w zapisie cosinusowym o amplitudzie pięciu amperów, pulsacji tysiąc oraz przesunięciu fazowym minus czterdzieści pięć stopni. Pojemność kondensatora C1 wynosi dwadzieścia mikro farad, pojemność kondensatora C2 równa jest dwadzieścia pięć mikro farad, rezystancja R1 ma wartość pięćdziesiąt om, a rezystancja R2 dwadzieścia pięć om, co w pełni określa elementy tego obwodu zasilanego ze źródła prądowego. 


#E12_02.jpg
Rysunek przedstawia obwód z idealnym źródłem napięciowym e od t po lewej stronie oraz elementami L1 R1 R2 i L2 połączonymi między dwoma węzłami oznaczonymi literami A i B. Dolny przewód tworzy poziomą szynę od źródła aż do punktu B i pełni rolę dolnego węzła odniesienia, natomiast górna szyna biegnie znad źródła przez kolejne elementy do punktu A stanowiącego górny zacisk wyjściowy. 
Po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięcia narysowane jako okrąg z trójkątną strzałką skierowaną w górę i opisane e od t, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym węzłem B, a górny z cewką L1. Cewka L1 umieszczona nad źródłem jest narysowana jako kilka wygiętych zwojów w górnej gałęzi, a jej prawy koniec łączy się z rezystorem R1. Rezystor R1 przedstawiony jako prostokątny symbol jest włączony poziomo i jego prawy koniec dochodzi do węzła, z którego odchodzi gałąź równoległa R2 L2. 
W tym węźle w dół włączony jest pionowo rezystor R2, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem i tym samym z węzłem B, tworząc gałąź równoległą między A i B. Równolegle do R2, po prawej stronie, włączona jest cewka L2 narysowana jako pionowy symbol cewki, której górny koniec jest połączony z tym samym górnym węzłem co rezystor R2, a dolny z dolnym przewodem. Węzeł górny po stronie prawej oznaczono literą A, natomiast dolny punkt odniesienia oznaczono literą B, co wyznacza zaciski, na których obserwuje się napięcie wyjściowe. 
Pod schematem podano parametry: przebieg źródła napięcia e od t równy jest pięć razy cosinus z argumentem tysiąc t minus czterdzieści pięć stopni wolt, co oznacza napięcie sinusoidalne w zapisie cosinusowym o amplitudzie pięciu woltów, pulsacji tysiąc oraz przesunięciu fazowym minus czterdzieści pięć stopni. Indukcyjność cewki L1 wynosi dwadzieścia mili henr, indukcyjność cewki L2 równa jest sto pięćdziesiąt mili henr, rezystancja R1 ma wartość pięćdziesiąt om, a rezystancja R2 dwieście pięćdziesiąt om, co w pełni charakteryzuje parametry tego obwodu zasilanego ze źródła napięciowego. 


#E12_03.jpg
Rysunek przedstawia obwód z idealnym wzmacniaczem operacyjnym, w którym sygnał z idealnego źródła napięciowego e od t jest doprowadzony do wejścia nieodwracającego poprzez szeregowe połączenie kondensatora C1 i rezystora R1, natomiast wejście odwracające tworzy pętlę sprzężenia zwrotnego z kondensatorem C2 i rezystorem R2. Dodatkowo na wyjściu wzmacniacza dołączony jest rezystor R3 oraz szeregowo z nim cewka L, a punkty A i B stanowią zaciski wyjściowe układu. 
W dolnej części po lewej stronie znajduje się idealne źródło napięcia narysowane jako okrąg ze strzałką skierowaną w górę i opisane e od t, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem obwodu będącym wspólnym węzłem odniesienia. Górny zacisk źródła jest połączony z dolną okładką kondensatora C1 narysowanego pionowo. Górna okładka kondensatora C1 łączy się z lewym końcem rezystora R1 umieszczonego poziomo, którego prawy koniec dochodzi do węzła połączonego z wejściem odwracającym wzmacniacza operacyjnego oznaczonym znakiem minus. 
Symbol wzmacniacza operacyjnego zajmuje środkową część rysunku i ma klasyczny kształt trójkąta zwróconego w prawo. Wejście nieodwracające oznaczone znakiem plus znajduje się na dolnej krawędzi trójkąta i jest połączone przewodem w dół z dolnym węzłem masy, dzięki czemu wzmacniacz pracuje ze wzmocnieniem określonym przez elementy pętli sprzężenia na wejściu odwracającym. Wejście odwracające z symbolem minus połączone jest z węzłem, do którego dochodzi rezystor R1 oraz z którego pionowo w górę biegnie przewód do szeregowego połączenia kondensatora C2 i rezystora R2. Kondensator C2 narysowany pionowo ma dolną okładkę dołączoną do tego węzła, a górną połączoną z jednym końcem rezystora R2. Drugi koniec rezystora R2 wraca nad wzmacniacz do wyjścia, co oznacza że C2 i R2 tworzą gałąź sprzężenia zwrotnego między wyjściem a wejściem odwracającym. 
Wyjście wzmacniacza znajduje się na prawej krawędzi trójkąta, z tego punktu krótki odcinek przewodu prowadzi do zacisku oznaczonego literą A, który jest górnym zaciskiem wyjściowym układu. Z tego samego punktu w dół podłączony jest rezystor R3 ustawiony pionowo, którego dolny koniec jest połączony z górnym zaciskiem cewki L narysowanej poniżej jako kilka poziomych zwojów. Dolny zacisk cewki L jest przyłączony do dolnego przewodu obwodu, przy którym znajduje się oznaczenie punktu B będącego dolnym zaciskiem wyjściowym. Tym samym szeregowe połączenie R3 i L łączy wyjście wzmacniacza z punktem B, tworząc obciążenie indukcyjno rezystancyjne. 
Po prawej stronie rysunku zapisano parametry: przebieg źródła napięciowego e od t równy jest pięć razy cosinus z argumentem dwa t minus czterdzieści pięć stopni wolt, co oznacza napięcie sinusoidalne w zapisie cosinusowym o amplitudzie pięciu woltów, pulsacji dwa i przesunięciu fazowym minus czterdzieści pięć stopni. Pojemność kondensatora C1 równa jest dziesięć mili farad, pojemność kondensatora C2 wynosi pięć mili farad, rezystancja R1 ma wartość sto om, rezystancja R2 również sto om, natomiast rezystancja R3 wynosi dwadzieścia omów, a indukcyjność cewki L równa się pięć henr, co w pełni określa parametry wszystkich elementów tego obwodu ze wzmacniaczem operacyjnym. 


#E12_04.jpg
Rysunek przedstawia obwód ze wzmacniaczem operacyjnym, w którym sygnał z idealnego źródła napięciowego e od t jest doprowadzony do wejścia nieodwracającego poprzez kondensator C1, a wejście odwracające otrzymuje sprzężenie zwrotne przez szeregowe połączenie kondensatora C2 i rezystora R2. Wyjście wzmacniacza oznaczone punktem A obciążone jest szeregowo połączonym rezystorem R3 i cewką L, a dolny koniec tej gałęzi tworzy punkt B będący dolnym zaciskiem wyjściowym. 
Po lewej stronie w dolnej części znajduje się idealne źródło napięcia narysowane jako okrąg ze strzałką skierowaną w górę i oznaczone e od t, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu, pełniącym rolę wspólnego węzła odniesienia. Górny zacisk źródła jest połączony z dolną okładką kondensatora C1 narysowanego pionowo, którego górna okładka łączy się z lewym końcem rezystora R1. Rezystor R1 przedstawiony prostokątnym symbolem włączony jest poziomo, a jego prawy koniec dochodzi do węzła podłączonego do wejścia odwracającego wzmacniacza operacyjnego. 
Wzmacniacz operacyjny narysowany w centrum jako trójkąt skierowany w prawo posiada dolne wejście oznaczone znakiem plus, które poprzez pionowy przewód jest podłączone bezpośrednio do dolnego węzła, dzięki czemu wejście nieodwracające jest uziemione. Górne wejście ze znakiem minus jest połączone z węzłem, do którego dochodzi rezystor R1 i z którego w górę wyprowadzona jest gałąź sprzężenia zwrotnego: przewód ten prowadzi do kondensatora C2 narysowanego pionowo, którego dolna okładka jest przyłączona do tego węzła, a górna połączona z jednym końcem rezystora R2 znajdującego się powyżej wzmacniacza. Drugi koniec rezystora R2 wraca do punktu wyjściowego wzmacniacza, co oznacza że C2 i R2 są połączone szeregowo między wyjściem a wejściem odwracającym i tworzą tor sprzężenia zwrotnego. 
Wyjście wzmacniacza znajduje się na prawej krawędzi trójkąta i jest połączone krótkim przewodem z węzłem oznaczonym literą A, który stanowi górny zacisk wyjściowy układu. Z tego samego punktu w dół włączony jest rezystor R3 ustawiony pionowo, którego dolny koniec łączy się z górnym zaciskiem cewki L. Cewka L narysowana jako kilka poziomych zwojów znajduje się w dolnej prawej części schematu, jej dolny zacisk jest połączony z dolnym poziomym przewodem obwodu, przy którym zaznaczono punkt B będący dolnym zaciskiem wyjściowym. Rezystor R3 i cewka L tworzą więc szeregowe obciążenie między wyjściem A a punktem B. 
Po prawej stronie rysunku podano parametry: przebieg źródła napięciowego e od t równy jest pięć razy cosinus z argumentem dwadzieścia t plus czterdzieści pięć stopni wolt, co oznacza napięcie sinusoidalne w zapisie cosinusowym o amplitudzie pięciu woltów, pulsacji dwadzieścia i przesunięciu fazowym dodatnim o czterdzieści pięć stopni. Pojemność kondensatora C1 wynosi jeden mili farad, pojemność kondensatora C2 równa jest pięćset mikro farad, rezystancja R1 ma wartość sto om, rezystancja R2 również sto om, natomiast rezystancja R3 wynosi dwadzieścia omów, a indukcyjność cewki L równa się jeden henr, co w pełni określa parametry wszystkich elementów tego obwodu ze wzmacniaczem operacyjnym. 


#E13_01.jpg
Rysunek przedstawia prosty dwuelementowy obwód RL w konfiguracji dzielnika napięcia, w którym rezystor R i cewka L są połączone szeregowo między wejściem a masą, a napięcie wyjściowe pobierane jest z zacisków cewki. 
Po lewej stronie narysowano pionową strzałkę skierowaną w górę z opisem U in od t, która oznacza napięcie wejściowe przyłożone między górny węzeł obwodu a dolny przewód pełniący rolę masy. Górny koniec tej strzałki jest połączony przewodem z górnym zaciskiem rezystora R ustawionego pionowo, natomiast dolny koniec strzałki jest połączony z dolnym poziomym przewodem stanowiącym wspólny węzeł odniesienia. 
Rezystor R przedstawiony prostokątnym symbolem jest włączony pionowo, jego górny koniec połączony jest z węzłem wejściowym, a dolny z węzłem pośrednim, z którego w dół biegnie cewka L. Cewka L narysowana jako kilka poziomych zwojów jest włączona pionowo między ten węzeł pośredni a dolny przewód masy. Napięcie wyjściowe U out od t zaznaczono po prawej stronie cewki jako pionową strzałkę skierowaną w górę od dolnego przewodu do węzła pośredniego, co oznacza że napięcie wyjściowe jest równe napięciu na cewce. 
Po prawej stronie rysunku podano parametry elementów, że indukcyjność L jest równa dwa przecinek pięćset trzydzieści trzy mili henr oraz rezystancja R wynosi sto pięćdziesiąt dziewięć przecinek piętnaście om, co w pełni określa wartości elementów tego prostego filtru RL. 


#E13_02.jpg
Rysunek przedstawia obwód RL z dwoma rezystorami w konfiguracji dzielnika napięcia, w którym rezystor R1 znajduje się w gałęzi szeregowej, a rezystor R2 oraz cewka L są połączone równolegle w dolnej części obwodu, a napięcie wyjściowe pobiera się z węzła wspólnego dla R2 i L. 
Po lewej stronie narysowano pionową strzałkę skierowaną w górę z opisem U in od t, oznaczającą napięcie wejściowe między górnym węzłem obwodu a dolnym poziomym przewodem pełniącym rolę masy. Górny koniec tej strzałki jest połączony przewodem z górnym zaciskiem rezystora R1 ustawionego pionowo, którego dolny zacisk łączy się z węzłem pośrednim położonym mniej więcej w połowie wysokości schematu. 
Z tego węzła pośredniego w dół włączony jest pionowo rezystor R2, którego dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem masy, natomiast w prawo od tego samego węzła biegnie poziomy przewód do górnego zacisku cewki L narysowanej jako kilka poziomych zwojów. Dolny zacisk cewki L jest także połączony z dolnym przewodem, dlatego R2 i L tworzą gałąź równoległą między węzłem pośrednim a masą. Napięcie wyjściowe U out od t zaznaczono po prawej stronie jako pionową strzałkę skierowaną w górę od dolnego przewodu do węzła pośredniego, wskazując że wyjście jest mierzone na równoległym układzie rezystora R2 i cewki L. 
Po prawej stronie podano wartości elementów: indukcyjność L równa się siedemdziesiąt jeden przecinek sześćdziesiąt dwa mili henr, rezystancja R1 ma wartość dziewięć kilo om, natomiast rezystancja R2 wynosi jeden kilo om, co określa parametry tego filtru RL z dzielnikiem rezystancyjno indukcyjnym. 


#E13_03.jpg
Rysunek przedstawia obwód RC z dwoma rezystorami w klasycznej konfiguracji dzielnika napięcia, w którym rezystory R1 i R2 oraz kondensator C są połączone szeregowo między wejściem a masą, a napięcie wyjściowe pobiera się z węzła pomiędzy R1 i R2. 
Po lewej stronie narysowano pionową strzałkę skierowaną w górę z opisem U in od t, oznaczającą napięcie wejściowe przyłożone między górny węzeł obwodu a dolny poziomy przewód pełniący rolę masy. Górny koniec tej strzałki łączy się z górnym zaciskiem rezystora R1 ustawionego pionowo, natomiast dolny koniec strzałki jest połączony z dolnym przewodem odniesienia. 
Rezystor R1 jest włączony pionowo między wejściem a węzłem pośrednim znajdującym się mniej więcej w połowie wysokości schematu. Z tego węzła w dół włączony jest drugi rezystor R2, również narysowany jako pionowy prostokąt, którego dolny zacisk jest połączony z górną okładką kondensatora C. Kondensator C narysowany pionowo znajduje się na dole gałęzi, a jego dolna okładka jest połączona z dolnym przewodem masy. Dzięki temu elementy R1 R2 i C tworzą szeregowy łańcuch między wejściem a masą. 
Napięcie wyjściowe U out od t zaznaczono po prawej stronie jako pionową strzałkę skierowaną w górę od dolnego przewodu do węzła pomiędzy rezystorami R1 i R2, co oznacza że wyjście jest równe napięciu na rezystorze R2 i kondensatorze C połączonych poniżej tego punktu. 
Po prawej stronie rysunku podano wartości elementów: pojemność kondensatora C równa się piętnaście przecinek dziewiętnaście jeden pięć nano farad, rezystancja R1 ma wartość dziewięć kilo om, natomiast rezystancja R2 wynosi jeden kilo om, co w pełni określa parametry tego dzielnika RC. 


#E13_04.jpg
Rysunek przedstawia obwód RL z dwoma rezystorami w konfiguracji dzielnika napięcia, bardzo podobny do schematu z poprzedniego zadania, lecz zamiast kondensatora zastosowano cewkę indukcyjną L. 
Po lewej stronie narysowano pionową strzałkę skierowaną w górę z opisem U in od t, która oznacza napięcie wejściowe przyłożone między górny węzeł obwodu a dolny poziomy przewód pełniący rolę masy. Górny koniec tej strzałki jest połączony z górnym zaciskiem rezystora R1 ustawionego pionowo, natomiast dolny koniec strzałki jest połączony z dolnym przewodem odniesienia. 
Rezystor R1 włączony jest pionowo między wejściem a węzłem pośrednim położonym mniej więcej w połowie wysokości schematu. Z tego węzła w dół włączony jest drugi rezystor R2, również narysowany jako pionowy prostokąt, którego dolny zacisk jest połączony z górnym zaciskiem cewki L. Cewka L narysowana jako kilka poziomych zwojów znajduje się na dole gałęzi, a jej dolny zacisk jest połączony z dolnym przewodem masy, przez co elementy R1 R2 i L tworzą szeregowy łańcuch między wejściem a masą. 
Napięcie wyjściowe U out od t zaznaczono po prawej stronie jako pionową strzałkę skierowaną w górę od dolnego przewodu do węzła pomiędzy rezystorami R1 i R2, co oznacza że wyjście jest mierzone na górnym końcu rezystora R2, natomiast cewka L znajduje się poniżej i nie wchodzi w bezpośredni pomiar U out. 
Po prawej stronie rysunku podano wartości elementów: indukcyjność L równa się siedemset dziewięćdziesiąt pięć przecinek osiem mili henr, rezystancja R1 ma wartość dwieście czterdzieści siedem przecinek pięć jeden kilo om, natomiast rezystancja R2 wynosi dwa przecinek pięć kilo om, co w pełni określa parametry tego dzielnika RL. 


#E14_01.jpg
Rysunek przedstawia przebieg czasowy sygnału prostokątnego s od t o amplitudzie plus minus jeden wolt oraz okresie T. Oś pozioma oznaczona jest literą t i przedstawia czas, a oś pionowa opisana u od t w nawiasie kwadratowym wolt, co wskazuje że analizowany jest przebieg napięcia. Po lewej stronie na osi pionowej zaznaczono dwa poziomy: górny poziom plus jeden wolt i dolny poziom minus jeden wolt, połączone liniami przerywanymi. 
Przebieg s od t ma kształt symetrycznego prostokąta o wartości dodatniej plus jeden wolt przez połowę okresu oraz wartości ujemnej minus jeden wolt przez drugą połowę okresu. Na początku wykresu sygnał ma poziom plus jeden wolt, następnie w chwili równej połowie okresu opada skokowo do poziomu minus jeden wolt i pozostaje tam przez następną połowę okresu, po czym ponownie skokowo wraca do plus jeden wolt, tworząc cykliczny przebieg przełączający się między tymi dwoma poziomami. 
Na osi czasu zaznaczono równomiernie rozmieszczone znaczniki, a pod jednym z przedziałów opisano literę T, która oznacza okres sygnału. Kolejne prostokątne impulsy na poziomie dodatnim oraz ujemnym powtarzają się co okres T, tworząc nieskończoną w czasie serię naprzemiennych dodatnich i ujemnych odcinków o równych szerokościach. 


#E14_02.jpg
Rysunek przedstawia przebieg czasowy sygnału prostokątnego s od t o amplitudzie plus jeden wolt i minus jeden wolt oraz okresie T, podobny do przebiegu z poprzedniego zadania, lecz z dodatnią wartością trwającą w pierwszej połowie okresu. Oś pozioma oznaczona jest literą t i przedstawia czas, a oś pionowa opisana u od t w nawiasie kwadratowym wolt, co wskazuje na analizę przebiegu napięcia. Po lewej stronie na osi pionowej zaznaczono dwa poziomy: górny poziom plus jeden wolt i dolny poziom minus jeden wolt, połączone liniami przerywanymi. 
Sygnał s od t przyjmuje wartość dodatnią plus jeden wolt od początku wykresu, a po upływie połowy okresu opada skokowo do poziomu minus jeden wolt, na którym pozostaje do końca okresu, po czym ponownie skokowo wraca do plus jeden wolt. Ten cykl powtarza się okresowo, tworząc sekwencję prostokątnych impulsów dodatnich i ujemnych o jednakowych szerokościach. 
Na osi czasu umieszczono równomiernie rozmieszczone znaczniki, a pod jednym z przedziałów opisano literę T, która oznacza okres sygnału. W każdej kolejnej części wykresu widać, że sygnał przez pierwszą połowę okresu ma wartość dodatnią, a przez drugą połowę ujemną, co wskazuje na prostokątny przebieg symetryczny względem osi czasu, ale przesunięty w fazie względem poprzedniego rysunku. 


#E14_03.jpg
Rysunek przedstawia przebieg czasowy sygnału piłokształtnego s od t o amplitudzie od plus jednego wolta do minus jednego wolta i okresie T. Oś pozioma oznaczona literą t reprezentuje czas, natomiast oś pionowa opisana u od t w nawiasie kwadratowym wolt wskazuje na wartość napięcia. Na osi pionowej po lewej stronie zaznaczono górny poziom plus jeden wolt i dolny poziom minus jeden wolt, połączone liniami przerywanymi wyznaczającymi zakres zmian sygnału. 
Przebieg s od t w każdym okresie rozpoczyna się w chwili początkowej na poziomie plus jeden wolt, a następnie opada liniowo po prostej o ujemnym nachyleniu aż do wartości minus jeden wolt osiąganej po czasie równym okresowi T. W momencie osiągnięcia poziomu minus jeden wolt sygnał natychmiast skokowo powraca do plus jednego wolta, po czym cykl liniowego opadania powtarza się w kolejnym okresie. Na osi czasu zaznaczono równomierne podziały, a pod jednym z przedziałów umieszczono oznaczenie T wskazujące długość okresu sygnału. Kolejne odcinki prostych tworzą typowy piłokształtny przebieg napięcia okresowo malejącego od plus jednego do minus jednego wolta. 


#E14_04.jpg
Rysunek przedstawia przebieg czasowy sygnału trójkątnego s od t o amplitudzie od plus jednego wolta do minus jednego wolta i okresie T. Oś pozioma opisana literą t reprezentuje czas, a oś pionowa u od t w nawiasie kwadratowym wolt oznacza wartość napięcia. Na osi pionowej po lewej stronie zaznaczono górny poziom plus jeden wolt oraz dolny poziom minus jeden wolt, połączone liniami przerywanymi wyznaczającymi zakres zmian sygnału. 
Przebieg s od t rozpoczyna się w chwili początkowej na poziomie plus jeden wolt, skąd liniowo maleje po prostej o stałym ujemnym nachyleniu aż do poziomu minus jeden wolt osiąganego po połowie okresu. Następnie sygnał zmienia kierunek, rośnie liniowo z tym samym nachyleniem dodatnim od minus jednego wolta do plus jednego wolta w drugiej połowie okresu, tworząc pełen trójkątny ząb. Taki kształt powtarza się okresowo co czas T, co zaznaczono literą T pod jednym z segmentów na osi czasu. Kolejne odcinki prostych w górę i w dół tworzą symetryczny względem osi czasu przebieg trójkątny, w którym każda połowa okresu odpowiada liniowej zmianie napięcia o dwie jednostki woltowe.